26 januari 2010

Met de NS, ja gezellig. Met deze slogan in mijn achterhoofd begon ik als Parkinson patiënt  de reis naar Bunnik. Als enig reisgezelschap had ik dit keer de rollater gekozen. En het werd een gezellige rit, lees mijn reisverslag:

Het begon al in de taxi van regiotaxi daar kreeg mijn pas niet terug, vergeten. Dit terstond vermeld bij de balie van de NS. Welke regiotaxi hiervan terstond in kennis stelde. De sneeuw lag 15 cm dik in de omgeving van Utrecht en het vroor 7 graden bij ons in Limburg lag 0 cm. Dit zag ik later.

Ik had de trein in Roermond om 8 uur 59 min. Wat resulteerde dat ik op dat ogenblik geen gebruik kon maken van de kortingskaart. Zodoende maar een enkele reis naar Weert erbij genomen.

Even voor Eindhoven kregen we te horen dat de trein als eindpunt Den Bosch had en dat als we niet in een chaos wilde komen, we beter in Eindhoven konden uitstappen en de rit via Tilburg over Rotterdam en zo naar Utrecht konden reizen

In Rotterdam aangekomen kreeg ik via een NS medewerker te horen op welk perron en hoe laat de trein naar Utrecht zou arriveren. Een bereidwillige passagier bracht mij op het juiste perron. Even later galmde een vriendelijke vrouwenstem dat de trein na enkele minuten op een heel ander perron binnenkwam. Weer met hulp van een passagier me naar het des betreffende perron gesleurd waar de trein net op het punt stond te vertrekken richting Utrecht Ter hoogte van Gouda werd ik gebeld door de Parkinson Vereniging waar ik op dat ogenblik was. Afgesproken was dat als ik in Bunnik was me zou melden. Maar toen wist ik nog niet wat me boven het hoofd hing in Utrecht.

In Utrecht ben ik naar de service afdeling van de NS gegaan welke me gelijk, bleek achteraf, de verkeerde kant opstuurde. Toen ik uiteindelijk op het verkeerde perron aankwam zag ik de trein net binnen komen op het andere perron. Vervolgens ben ik naar het goede perron gelopen waar ik vervolgens te vergeefs op de aanplakbiljetten zocht naar de trein naar Bunnik. Dit stond nergens vermeld. Wel stond de intercity als zodanig vermeld naar Rhenen. Achteraf bleek dat de sprinter was. Wist ik veel. Rond de klok van 1 uur was ik vervolgens in Bunnik Het einddoel had ik bereikt, maar ik was doodop. Vervolgens heb ik de trein retour naar Utrecht genomen om zo af te zakken naar Roermond.

Ter hoogte van Eindhoven kregen de mensen richting Heerlen te horen dat de trein na Roermond doorreed naar Maastricht. Maar hier had ik gelukkig geen boodschap aan. Enig voordeel was dat ik zo rond de klok van 5 thuis was.

Het grote gemis tijdens de rit was de begeleiding van het NS personeel, uitgezonderd het NS personeel Roermond.