Uit: Mediaplanet september 2008 - een uitgave van Telegraaf

De Engelse arts James Parkinson beschreef in 1817 als eerste een bepaalde ziekte als ‘schudverlamming'. Inmiddels lijdt minstens een op de honderd vijftigplussers aan de ziekte van Parkinson.

Op fietsvakantie in Mallorca kwam hij zeven jaar geleden plotseling een simpele berg niet meer op. En dat terwijl hij fanatiek toerfietser en marathonloper was. Toen hij later tijdens een sportles vreemd met zijn arm begon te trillen, stapte André Nedermeijer (62) naar de huisarts die hem uiteindelijk doorverwees. Het vonnis luidde: Parkinson. 

Aanvankelijk waren artsen heel terughoudend met medicatie, uit angst voor bijwerkingen op de lange termijn. Dit zorgde er bij sommige mensen voor dat ze aan het begin van de ziekte minder goed konden functioneren. "Maar met de huidige inzichten worden patiënten sneller en met een hogere dosis behandeld", legt neuroloog Rob de Bie van het AMC uit. Na verloop van tijd gaan
de medicijnen echter steeds korter werken. "De medicatie is niet constant, waardoor de patiënt tussentijds steeds slechtere momenten krijgt. Een mogelijk nieuwe oplossing hiervoor is een continue toevoer van levodopa via een draagbaar pompje, dat het medicijn via een slangetje direct in de dunne darm brengt."

Artsen kunnen ook steeds meer mensen helpen met ‘Deep Brain Stimulation', oftewel een DBS-operatie. In de hersenen worden dan elektroden geplaatst die de hersenen stimuleren via een kastje in de borstkas. De Bie: "Dit is een grote vooruitgang in de behandeling van Parkinson, want we denken dat maar liefst zeventig procent van de geopereerde patiënten hier baat bij heeft." Deze operatie wordt in Nederland sinds eind jaren negentig uitgevoerd bij ‘vergevorderde' patiënten, die echt niet meer met medicijnen kunnen worden geholpen."Want het is wel een hersenoperatie met de bijbehorende risico's.
Toch is ook bij deze ingreep een tendens om mensen al op jongere leeftijd te opereren. In Frankrijk en Duitsland wordt momenteel onderzocht of we dat inderdaad vroeger in de ziekte moeten doen."

Nedermeijer koos inderdaad in een vroeg stadium voor de ingrijpende operatie, omdat de medicijnen bij hem voor vervelende hallucinaties en slaapproblemen zorgden. "Ik heb bewust gekozen voor de kwaliteit van het leven, want ik wilde bijvoorbeeld per se kunnen blijven fietsen." Een halfjaar geleden onderging hij in België in het AZ Lucas in Gent bij neuroloog Dr, Chris van dr Linden en neurochirurg  Dr.Henry Colle de DBS operatie.
Met succes, want hij heeft nu veel minder medicijnen nodig en kan zich veel soepeler bewegen. Om dat te bewijzen heeft hij afgelopen zomer weer een fietstoer van duizend kilometer gereden, ook met behulp van zijn speciale elektrische fiets. Hij is ervan overtuigd dat sporten het ziekteproces vertraagt en spoort daarom andere parkinsonpatiënten aan om te blijven bewegen. Zijn motto is: "Je moet blijven geloven in je mogelijkheden, dan heb je al de helft gewonnen!"

Bron: Mediaplanet september 2008, bijlage Telegraaf