Afgekeurd en nu?

Afgekeurd en nu?

Parkinson is een progressieve ziekte. De snelheid waarin de klachten zich ontwikkelen, zijn voor iedereen verschillend, dus onvoorspelbaar. Maar vroeg of laat bereikt u, als u nog niet met pensioen bent, het punt dat het niet meer lukt. Ook niet met aanpassingen, voorzieningen, et cetera.

Het is belangrijk uw ogen hiervoor niet te sluiten. Behandeling zoals medicatie of operatie kan (tijdelijk) helpen, maar het ziekteproces gaat door. Het wordt nooit meer zoals vroeger. Wanneer u hiervoor niet open staat, loopt u op een gegeven moment tegen de muur. Uiteindelijk 'wint' het lichaam het altijd: een burn-out, depressie, griep, of lichamelijke kwaal dwingen u tot stoppen.

Werk is belangrijk, maar niet het enige

Werk biedt u inkomen, voldoening, status, sociale contacten, zingeving. Besef echter dat u niet ten koste van alles uw werk moet volhouden. Houd energie over voor uw relatie, familie en vrienden. Houd energie over voor sporten en hobby’s.  Het risico op een burn-out of depressie is groot als uw werk te lang vol wilt houden.

Probeer bijtijds de bakens te verzetten: denk alvast na over hoe u uw leven wilt inrichten als u niet meer kunt werken, in plaats van doorwerken tot u erbij neervalt. Alles zoals hobby's, sport, vrienden, relatie verzaken om maar te blijven werken, maken het gat waarin u valt alleen maar dieper.

Het leven stopt niet bij volledige arbeidsongeschiktheid: arbeidsongeschiktheid is niet levensongeschiktheid. U kunt nog zoveel levenswaarde ontlenen aan uw relatie, (klein)kinderen, vrienden, hobby’s en/of vrijwilligerswerk. Maar de sociale contacten en eigenwaarde die u ontleent aan uw werk, raakt u kwijt. Daarvoor zult u alternatieven moeten zoeken.

Labels:

Terug naar boven