Multisysteem atrofie -parkinson (MSA)

Multisysteem atrofie -parkinson (MSA)

Toenemende schade aan de zenuwcellen als gevolg van opstapeling van eiwitten in de zenuwcellen. Deze vormen nieuwe structuren waardoor de cellen hun werk niet meer goed kunnen doen. Deze structuren worden ook Lewy bodies genoemd. De beschadigde hersencellen liggen vooral in de basale hersenkernen, de kleine hersenen en de hersenstam. Deze delen zijn  verantwoordelijk voor bewegen, evenwicht en automatische lichaamsfuncties zoals ademen en reguleren van de bloeddruk.

Bij MSA-parkinson (MSA-p) staan trage en stijve bewegingen op de voorgrond, bij cerebellair (MSA-c) evenwichtproblemen (ataxie). Bij beide vormen van MSA is sprake van klachten sterke daling van de bloeddruk bij snel opstaan, vermindering van hoeveelheden zweet, traanvocht en speeksel, slechter gezichtsvermogen, incontinentie en erectiestoornissen. Er is minder sprake van cognitieve klachten. Het is mogelijk om tot maximaal achttien jaar na de diagnose te overleven. Het grootste deel van de mensen overlijdt zo’n zes tot negen jaar na de diagnose. Hoe de aandoening bij iemand zal verlopen, is niet precies te zeggen. In Nederland krijgen ongeveer 1.500 tot 2.000 mensen MSA. De ziekte komt even vaak voor bij mannen als bij vrouwen. MSA begint meestal tussen de vijftig en zestig jaar.

Meer informatie

  • Voor meer informatie over MSA kunt u terecht op de volgende website.
  • Dhr. J. Stoof heeft ook een blog over zijn leven met MSA bijgehouden. De blogs kunt u op deze website lezen. 
  • Daarnaast staat er ook veel informatie op de website van de Belgische vereniging
  • Voor meer informatie over MSA-C kunt u terecht bij de ACDA-Vereniging Nederland, klik hier

Labels:

Terug naar boven