Buitenlandse stage Layla El Bouazzaoui | parkinson-vereniging.nl

A A
Meer

Buitenlandse stage Layla El Bouazzaoui

Stamceltherapie onderzoek voor Parkinson in The Florey Institute of Neuroscience and Mental Health (Melbourne, Australië)

Geplaatst op 24 augustus 2015

De ziekte van Parkinson is een progressieve neurodegeneratieve ziekte, gekenmerkt door het afsterven van dopamine hersencellen in de substantia nigra. Dit uit zich in symptomen  als bewegingstraagheid, tremoren en stijfheid. Zowel genetische factoren als omgevingsfactoren spelen hoogstwaarschijnlijk een rol in het ontstaan van de ziekte. Hoe de  ziekte exact ontstaat, is nog voor een groot deel een raadsel. Huidige therapieën voor Parkinson zijn er vooral op gericht om de dopamine levels in de hersenen weer te herstellen, waarvan het bekendste medicijn levodopa is. Hoewel levodopa in staat is de meeste symptomen te onderdrukken, heeft het in de loop van tijd een afnemende effectiviteit en daarbij zorgt het ook nog voor veel ernstige bijwerkingen.

In de laatste decennia is het concept van cellular replacement therapie steeds bekender geworden als een veelbelovende, nieuwe therapie en een hoopvol vooruitzicht voor Parkinson patiënten. Met deze behandeling worden dopamine stamcellen getransplanteerd in de hersenen om de dopamine levels weer te herstellen. In proefdieren werden succesvolle resultaten geboekt en niet lang daarna werden ook de eerste humane testen gedaan. Symptomatische verlichting en een langdurig herstel werden gezien in veel patiënten. Er werd echter ook gezien dat het gros van de patiënten niet of nauwelijks reageerde op de therapie. Eén van de mogelijke oorzaken hiervoor is een vijandige omgeving waar de cellen in getransplanteerd worden die integratie van de stamcellen verhindert.

Een klasse moleculen die in grote getalen aanwezig is in de hersenen zijn de zogenaamde  chondroitin sulfaat proteoglycanen. Het is al eerder bewezen dat deze moleculen het groeien van de stamcellen in de hersenen verhinderen en daardoor het herstel in de weg zitten. In de groep van dr. Clare Parish is het gelukt om deze remmende moleculen te elimineren met een enzym, genaamd ChABC, en om zo de getransplanteerde cellen beter te laten integreren in een Parkinson muismodel. Dit enzym was echter acuut toegediend in de hersenen van de muizen, wat betekent dat dit enzym voor kortdurende tijd (± 10 dagen) aanwezig was en maar kort effect heeft gehad op de integratie van de stamcellen. Aangezien het langer duurt voordat de dopamineroutes in de hersenen weer hersteld zijn, in humane hersenen wel maanden tot jaren, is een langere tijdspanne van dit enzym zeer gewenst. Daarom heb ik in de groep van dr. Parish in Melbourne, Australië nieuwe methodes ontwikkeld om de tijdspanne van dit enzym te verlengen in de hersenen. Dit hebben we gedaan door het enzym te encapsuleren in een bioengineered hydrogel en door de hersenen te overstimuleren om dit enzym zelf te maken, door middel van een zogenaamd lentivirus met een ChABCOvector.

Tijdens mijn stage is het ons gelukt om het enzym ChABC via twee nieuwe methodes te leveren in de hersenen, zowel met een bioengineered hydrogel als een lentivirus. Ook hebben wij aangetoond dat deze methodes de tijdspanne van het enzym enorm verhogen en daarom dus ook de remmende moleculen in de hersenen langer kunnen elimineren. Dit is nooit eerder beschreven noch gebruikt in een Parkinson muismodel. Met dit onderzoek hebben we een stap in de juiste richting gezet om deze therapie te verbeteren, er zijn echter nog vele stappen die gedaan moeten worden voordat deze behandeling als een optimale therapie gezien kan worden voor Parkinson patiënten.


Op het gebruik van deze website zijn de gebruiksvoorwaarden van toepassing.
Door het gebruik van de website of het forum gaat u akkoord met de toepasselijkheid van deze voorwaarden. 
Privacy- en cookiepolicy | Opzeggen lidmaatschap