Verslag van proefschrift “Pathogenetic mechanisms in Parkinson’s disease: studies with Positron Emission Tomography” van mevr. A. Bartels | parkinson-vereniging.nl

A A
Meer

Verslag van proefschrift “Pathogenetic mechanisms in Parkinson’s disease: studies with Positron Emission Tomography” van mevr. A. Bartels

Verslag van proefschrift “Pathogenetic mechanisms in Parkinson’s disease: studies with Positron Emission Tomography”

 
Mevr. A. Bartels

De ziekte van Parkinson (ZvP) is een progressieve neurodegeneratieve aandoening die voorkomt bij ongeveer 1 % van de bevolking boven de 65 jaar. Behandelingen om deze progressieve aandoening te voorkomen of te vertragen zijn nog niet gevonden. Om effectieve behandelingen te kunnen ontwikkelen, is meer kennis nodig van de oorzaken van de ZvP: hoe begint de ziekte en wat maakt dat de ziekte verder gaat? Verschillende oorzakelijke factoren zijn onderzocht, zoals toxines, genetische mutaties, neuroinflammatie (dit is een aspecifieke ontstekingsreactie) en combinaties van deze factoren.

In dit proefschrift zijn twee mechanismen, die mogelijk betrokken zijn bij het ontstaan en de progressie van de ZvP, onderzocht met behulp van beeldvorming met positron emissie tomografie (PET). PET is een methode om de opname in de hersenen van verschillende stoffen (radiotracers) te kunnen meten, waardoor de functie van een actief systeem gemeten kan worden.

Als eerste werd rol van de bloed-hersenbarriere (BHB) functie bij de ZvP onderzocht. Verschillende toxines worden in verband gebracht met het ontstaan van de ZvP en de beschermende rol van de BHB kan hierbij van belang zijn. De P-glycoproteine pomp (P-gp) in de BHB beschermt de hersenen tegen ophoping van toxische stoffen. Verminderde functie van P-gp is in verband gebracht met de ophoping van toxische stoffen en het ontstaan van de ZvP, en ook met de ziekte van Alzheimer. Wij hebben de functie van de P-gp pomp bij patienten met de ZvP onderzocht met PET en de radiotracer [11C]-verapamil.  Uit onze studies bleek, dat de P-gp pompfunctie niet verminderd  is bij het ontstaan van de ZvP, maar wel bij verder gevorderde ziekte. Ook bij patienten met MSA en PSP bleek de P-gp pomp in verschillende hersengebieden minder goed te werken. Verminderde P-gp functie in de BHB kan dus een rol kan spelen bij de voortgang van verschillende neurodegeneratieve ziekten. Deze rol moet nog verder worden onderzocht.

Ten tweede werd de rol van neuroinflammatie bij de voortgang van de ZvP onderzocht met PET en [11C]-PK11195, een tracer die bindt aan microglia cellen bij neuroinflammatie. Met name in het putamen vonden we verhoogde neuroinflammatie bij de Parkinsonpatiënten. Een kleine groep van 5 patienten kreeg een PET scan voor en na behandeling met de ontstekingsremmer celecoxib, om te onderzoeken of het effect van behandeling met ontstekingsremmers met deze methode gemeten kon worden. De PET scans met deze radiotracer geven echter te variabele meetwaarden om dit goed te kunnen meten bij patienten. Nieuwe PET tracers die in ontwikkeling zijn kunnen bijdragen aan een beter inzicht in de relatie tussen neuroinflammatie en neurodegeneratieve ziekten, en het effect van ontstekingsremmende behandeling.

In een studie met ratten en een Parkinson model (injectie van het toxine 6-hydroxydopamine in het striatum) vonden we tenslotte geen remmend effect van de behandeling met celecoxib op neuroinflammatie. Celecoxib had wel een remmend effect op de aanwezigheid van de P-gp pomp. Dus de verschillende effecten van behandeling met ontstekingsremmers bij neurodegeneratieve ziekten moeten nog verder onderzocht worden. Beeldvorming met PET is belangrijk om verder de ontwikkelen, omdat het de mogelijkheid geeft om verschillende mechanismen en het effect van behandelingen actief te meten bij zowel diermodellen als bij patienten.


Op het gebruik van deze website zijn de gebruiksvoorwaarden van toepassing.
Door het gebruik van de website of het forum gaat u akkoord met de toepasselijkheid van deze voorwaarden. 
Privacy- en cookiepolicy | Opzeggen lidmaatschap