Proefschrift mevr. S. Franke. | parkinson-vereniging.nl

A A
Meer

Proefschrift mevr. S. Franke.

Proefschrift mevr. S. Franke

Geplaatst op 4 juli 2016

Parkinsonachtige symptomen kunnen worden nagebootst in diermodellen met toediening van de giftige stof MPTP. Deze stof zorgt ervoor dat niet alleen bepaalde hersencellen (dopamine neuronen) afsterven in het gebied zoals ook bekent bij Parkinson, maar het zorgt daarnaast ook voor eenzelfde soort lichamelijke beperkingen zoals ook ervaren door mensen met de ziekte van Parkinson. Deze stof MPTP is al langer onderwerp van onderzoek, maar nog steeds wordt deze veel gebruikt voor het modelleren van de ziekte en voor het testen van anti-Parkinson medicatie. In ons onderzoek gebruiken we penseelapen om te kijken naar de individuele gevoeligheid voor deze stof en de lichamelijke, gedrags- en eiwitveranderingen in de hersenen na toediening van MPTP en gedurende een herstelperiode na het stoppen van MPTP toedieningen.

Veelal wordt dierkundig onderzoek gedaan op muizen en ratten vanwege de relatief kleine grootte en hanteerbaarheid van de dieren. Deze knaagdieren zijn vaak van genetische gelijke oorsprong en vertonen daarbij van nature weinig variatie.

De keuze voor dit onderzoek is gemaakt om naar penseelaapjes te kijken van verschillende genetische achtergronden, meer vergelijkbaar met de menselijke populatie. Daarnaast zijn deze dieren voor ongeveer 96 % gelijk aan de mens, delen ze dezelfde hiërarchische structuur in hun hersen gebieden en bezitten de mogelijkheid om hand-oog-coördinatie te testen.

Dit onderzoek kenmerkt zich dus juist door de verscheidenheid in genetische achtergrond en is daarom meer gelijk aan de humane populatie

Penseelaapjes zijn gebruikt als niet human-primaten om te kijken naar twee verschillende aspecten in het MPTP model. Allereerst is gekeken naar de achterliggende oorzaken van verschil in variatie tussen de dieren en ten tweede wordt gekeken naar de effecten wanneer MPTP niet meer wordt toegediend tijdens een herstel periode.

Voor het eerste gedeelte van de studie zijn er 4 dieren van elk 5 verschillende fokfamilies geselecteerd om aan de ene kant te kijken naar de verschillen tussen de families, en aan de andere kant naar de variatie binnen een familie.

Na het toedienen van een gelijke doses MPTP zagen we een duidelijke verschil in gedrag tussen twee groepen dieren. Uitgebreider onderzoek toonde aan dat dieren met een hoge ziekte score, van een gelijke familie afkomstig waren en dat juist dieren die minder gevoelig leken voor het MPTP ook tot eenzelfde, maar andere familie behoorden. Het is daarom aannemelijk dat de verschillen in mate van ziekte verschijnselen gelinkt zijn aan de genetische oorsprong. Vervolg onderzoek van deze dieren gaf een verschil aan in de samenstelling van signaalstoffen in een bepaald hersengebied (caudate nuclues). Verder onderzoek naar mogelijke eiwitveranderingen tussen deze twee groepen dieren heeft helaas nog nieuwe targets opgeleverd. Met de gebruikte onderzoeksmethode mbv de massaspectrometer, is het gebleken dat alleen verschillen groter dan 60 % tussen de groepen opgepikt kunnen worden, waar wij nu juist verwachtten dat we kleine en subtiele verschillen zouden moet vinden tussen de twee groepen. Onlangs is er een nieuwe methode beschikbaar gekomen (FASP- SWATH) waarbij de variatie in de meting verminderd kan worden en kleinere effecten ook meetbaar zouden moeten zijn. In een eerste experiment hebben we kunnen laten zien dat de gemeten variatie sterk is verminderd bij het gebruik van deze nieuwere methode. Deze methode kan in de toekomst ingezet worden om naar deze subtielere verschillen te kijken, gezien het feit dat er nog hersenweefsel uit voorgaande experimenten aanwezig is.

Voor het tweede gedeelte van het experiment is gebruik gemaakt van een groep penseelaapjes die een gemiddelde response hadden tov de MPTP. Dus niet extreem hoog, maar ook niet heel laag. Deze dieren zijn behandeld tot op een punt vergelijkbaar met het moment dat een patiënt in het ziekenhuis de diagnose Parkinson krijgt. Vanaf dit moment is de toediening met MPTP gestopt en hebben de dieren de tijd gekregen om te herstellen van de MPTP-behandeling. Het bleek dat bij deze dieren een verbetering te zien was in de tijd mbt de Parkinson-achtige symptomen. Het is onduidelijk gebleken of deze verbetering is ingegeven door echt herstel of dat compensatoire mechanismes de oorzaak zijn van deze verbetering. Duidelijk is wel, dat deze verbetering suggereert dat wanneer de oorzaak van het afsterven van de hersencellen weggenomen of vertraagd kan worden in de vroege fase van de ziekte, dit mogelijkheden biedt om de ziekte te behandelen. Al hoewel dieren na de herstel periode nog steeds enige mate van symptomen ervaren, kunnen we op moleculair en cellulair niveau geen onderscheid maken tussen onbehandelde dieren en dieren die na MPTP toediening herstel hebben ondervonden.

Toekomstig onderzoek moet zal moeten uitwijzen wat de onderliggende mechanismes zijn die verantwoordelijk zijn voor de vermindering van Parkinson-achtige symptomen in het diermodel. Ook is er meer onderzoek nodig naar de verschillen in response tussen de dieren die verschillend reageren op MPTP.


Op het gebruik van deze website zijn de gebruiksvoorwaarden van toepassing.
Door het gebruik van de website of het forum gaat u akkoord met de toepasselijkheid van deze voorwaarden. 
Privacy- en cookiepolicy | Opzeggen lidmaatschap