Vasculair Parkinsonisme | parkinson-vereniging.nl

A A
Meer

Vasculair Parkinsonisme

Vasculair parkinsonisme

Vasculair parkinsonisme is een secundaire vorm van parkinsonisme veroorzaakt door stoornissen van de hersendoorbloeding. Meestal verloopt het klinisch beeld traag, maar soms kan na een acute neurologische uitval, zoals een verlamming, parkinsonisme optreden.

Het klinisch beeld wordt gekenmerkt door bradykinesie d.w.z. een vertraging van het aanzetten tot een willekeurige beweging, waarbij langzamerhand de snelheid en sterkte van herhaalde bewegingen in armen en/of benen afnemen. Tevens verkleint de staplengte. Voor deze vorm van parkinsonisme moet ten minste een van de volgende kenmerken aanwezig zijn: rusttremor, spierstijfheid of problemen met het evenwicht, waardoor de kans op vallen toeneemt.

Op beeldvorming zoals een CT-scan of MRI van de hersenen worden afwijkingen gevonden, die wijzen op vele kleine en soms wat grotere herseninfarcten. Soms hebben deze patiënten inderdaad wel eens een lichte uitval van een arm of been en/of gevoelsstoornissen. Als alleen de benen betrokken zijn bij de symptomatologie, spreekt men wel van “lower body” parkinsonisme, waarbij er vooral problemen zijn bij het stappen en met het evenwicht. Er zijn dan kleine pasjes en de patient blokkeert regelmatig. In dit geval is vasculair parkinsonisme goed te onderscheiden van PD, veroorzaakt door het afsterven van dopamine-bevattende hersencellen in de substantia nigra. In gevallen waarbij ook de bovenste ledematen zijn betrokken is het onderscheid moeilijk, maar geeft beeldvorming vaak duidelijkheid omtrent de diagnose.

Andere kenmerken, die vasculair parkinsonisme onderscheiden van de idiopathische ziekte van Parkinson, zijn een later optreden van symptomen, een mindere respons van anti-Parkinson medicatie (zoals levodopa), symptomen, die geleidelijk beginnen aan beide zijden van het lichaam, sneller optreden van loopstoornissen, spraak-en slikstoornissen, normale reuk en het optreden van andere afwijkingen op een SPECT of PET-scan. Bovendien treden mentale stoornissen bij vasculair parkinsonisme vaker op. Mede hierdoor is de prognose meestal minder goed.

Bij het vermoeden van de diagnose van vasculair parkinsonisme, zal moeten bekeken worden hoe de vasculaire stoornissen verder kunnen worden beperkt. Meestal neemt de patient reeds aspirine voor de verdunning van het bloed, maar zullen er verdere onderzoeken nodig zijn om de oorzaak van vasculair parkinsonisme op te sporen. Risicofactoren zijn chronische hoge bloeddruk, diabetes, roken, verhoogd cholesterol gehalte en weinig beweging. Dus voorgaande aandoeningen en gewoontes zullen moeten worden aangepakt.

In zeldzame gevallen kan een ontsteking van de hersenbloedvaatjes ten grondslag liggen aan de oorzaak van vasculair parkinsonisme. Na het vaststellen van de diagnose van vasculair parkinsonisme en het behandelen van de oorzaak, zal er begonnen worden met een anti-Parkinson therapie, meestal levodopa, waarbij men voldoende moet doseren om te zien of er geen respons optreedt. Helaas is de behandeling van de parkinsonsymptomen minder gunstig dan bij PD en mede daardoor heeft deze aandoening een mindere goede prognose en zal de kwaliteit van het leven bij deze vorm snel achteruitgaan.


Op het gebruik van deze website zijn de gebruiksvoorwaarden van toepassing.
Door het gebruik van de website of het forum gaat u akkoord met de toepasselijkheid van deze voorwaarden. 
Privacy- en cookiepolicy | Opzeggen lidmaatschap