Enkele dingen die ik wil delen:
Achteruitgang in praten (communicatie)
Buitenmens (weer of geen weer)
Rolstoel (nieuw zitkussen)
Diabetes (aanpassing insuline)
CIZ (verhoging aanvraag)

Vorig jaar juli heb ik de eerste blog geschreven over de ziekte Corticobasaal Syndroom van mijn partner. Nu, in december 2025, is het leven na anderhalf jaar veel veranderd.

Het is vermoeiend, maar ook dankbaar werk. Zo kunnen we ook nog een tijdje samen wonen. En bij al dat mooie weer er op uit. Mijn partner is graag buiten.

In deze blog kijk ik even terug naar onze ervaringen met de rolstoelfiets, tillift, achteruitgang partner, de Verwantengroep en de psychiater.

De kwakkelwinter is bijna voorbij, maar de ziekte parkinsonisme blijft doorgaan. In de voorgaande blogs heb ik veel geschreven over hulpmiddelen en thuissituatie. In deze blog schrijf ik even over de rolstoelfiets, de zorg, ondersteuning parkinsonconsulent, dagbehandeling en het brein.

Zoals ik in de andere blogs over het ziektebeeld beschrijf, zie ik en merk ik dat het ziektebeeld langzaam anders wordt.

Elke ochtend rond 06.00 ga ik naar de woonkamer. Ik smeer een boterham en zet de thee klaar voor mijn partner. Tevens leg ik de pilletjes op een bordje. Mijn partner neemt 6 pilletjes in om vocht af te drijven en voor hartfalen en 1 voor de cholesterol. Verder heeft zij geen medicatie.

In 2022 rond april zijn we in contact gekomen met de Wmo Uden. Momenteel is dat gemeente Maashorst in verband met de fusie van gemeente Landerd en gemeente Uden. Zij hadden nog nooit iets gehoord van de ziekte CBS. Wel van parkinson.

Zoals in vorige blog beschreven staat, zijn we in 2022 in het appartement komen wonen. Daar liep mijn partner binnen nog achter de rollator. Buiten achter de rollator durfde ze toen al niet (valangst).

Wij waren samen fanatieke fietsers. Verschillende jaren hebben we tijdens de vakantieperiode gebruikgemaakt van Vrienden op de Fiets. Nu zijn we vrienden van de Parkinson Vereniging. Het kan heel raar gaan in het leven van iemand.