Diagnose
Lichamelijk onderzoek
De arts onderzoekt het lichaam. Dit gebeurt met een paar eenvoudige oefeningen. Aan de manier van bewegen kan de arts zien of er afwijkingen zijn. Ook kan de arts zien of het bewegen anders is dan bij iemand met de ziekte van Parkinson.
Als de medicijnen niet helpen en het bewegen er anders uitziet dan verwacht, wordt er een MRI‑scan gemaakt. Deze scan is bedoeld om uit te sluiten dat er nog andere oorzaken zijn dan parkinson of een parkinsonisme. De ziekte zelf is op een MRI‑scan niet te zien.
Vervolgonderzoek
Regelmatig blijft de arts twijfelen en wordt de diagnose eerst ‘waarschijnlijk’ genoemd. Bijvoorbeeld: ‘waarschijnlijk MSA’ of ‘waarschijnlijk PSP’. Na een aantal maanden, of soms pas na jaren, worden de symptomen duidelijker. Dan kan de arts de diagnose veranderen in ‘zeker MSA’ of ‘zeker PSP’.
Als blijkt dat het om parkinson of een parkinsonisme gaat, maar al duidelijk was dat de medicijnen niet werken, zijn er nog extra onderzoeken mogelijk. Dit kunnen een PET‑scan of een echo zijn. Als de arts wil weten of iemand MSA heeft, kan hij ook de bloeddruk meten of met een speciaal apparaatje onderzoeken hoe de sluitspieren van darm en blaas werken.
Waarschijnlijke diagnose
Regelmatig blijft de arts twijfelen en stelt de diagnose op ‘waarschijnlijk’. Bijvoorbeeld: ‘waarschijnlijk MSA’, ‘waarschijnlijk PSP’. Deze onzekere diagnose verandert na een aantal maanden of soms jaren in een ‘zeker MSA’ of ‘zeker PSP’, zodra de symptomen duidelijker worden.
Ervaringsverhalen diagnose
Er zijn geen berichten gevonden.