De 5 auteurs (4 Canadezen en 1 Nederlander) hebben geprobeerd een verband te leggen tussen de stapeling van het alpha-synucleine-eiwit bij parkinsonpatienten en besmetting met het EBV, een herpesvirus. Wereldwijd vindt besmetting met het EBV op jonge leeftijd plaats bij meer dan 90% van de bevolking. Vast staat dat verspreiding van EBV in het centrale zenuwstelsel en het neusslijmvlies bij de mens een rol speelt bij het doormaken van de ziekte van Pfeiffer. Ook in het darmslijmvlies kan het EBV aanleiding geven tot verstoring van de eiwitstofwisseling. Daarbij treedt afweer op met specifieke antilichamen.

Toenemend waarschijnlijk is dat bij het ontstaan van de ziekte van Parkinson  een verstoring van de stofwisseling van het alpha-synucleine-eiwit, op latere leeftijd,  in de substantie nigra kan optreden. Dit veranderde eiwit, dat een rol speelt bij de neurale prikkeloverdracht, blokkeert en kan aanleiding geven tot het brede scala aan fysieke en cognitieve stoornissen waarmee de ziekte van Parkinson gepaard gaat.

De kern van de hypothese in dit artikel komt er op neer dat op intracellulair niveau de eiwitstofwisseling in de substantia nigra door het afweerapparaat van de parkinsonpatiënt niet meer als “eigen” wordt herkend. Dit veroorzaakt bij daarvoor gevoelige patiënten een zogeheten auto-immuun aandoening.

De auteurs voorzien verregaande gevolgen van deze hypothese voor de behandelingsmogelijkheden in de toekomst. Gerichte research is nodig om de hypothese verder te onderbouwen.

Bron: http://www.prd-journal.com/article/S1353-8020(14)00091-1/abstract