Flach et al. analyseerden 245 artikelen en 7 random trial studies op dit gebied. Ze hielden daarbij strikte normen aan voor wat telde als conditietraining: De bewegingen dienden continu en ritmisch te zijn en een substantieel deel van het spierapparaat moest er een rol bij spelen. Stevig wandelen en fietsen zijn voorbeelden van training  volgens deze definitie. Daarnaast moesten de trainingssessies minimaal 20 minuten duren en minimaal 3 keer per week worden gedaan. De hartslag diende minimaal 65% van de maximale hartslag te zijn, dus bij een maximale hartslag van 180 moest de hartslag tijdens de training minimaal 115 zijn.

Voor de meting van het functioneren werd een veelgebruikte prestatie-schaal gebruikt, de United Parkinson’s Disease Rating Scale (UPDRS).

De uitkomsten van de meta-analyse laten zien dat dit soort conditietraining een positief effect op het functioneren van de deelnemende parkinsonpatiënten heeft. De conclusie is dat conditietraining systematisch kan worden ingezet om het functioneren van parkinsonpatiënten te optimaliseren.

Bron: Flach A et al., 2017 Neurosci Lett. 2017 Sep 1;659:115-119. doi: 10.1016/j.neulet.2017.08.076. [Epub ahead of print], Endurance exercise improves function in individuals with Parkinson’s disease: A meta-analysis