De ziekte van Parkinson is de meest voorkomende neurodegeneratieve ziekte gerelateerd aan ouderdom wereldwijd. In sommige gevallen betreft dat een erfelijke vorm, maar meestal is het een combinatie van omgevingsfactoren, leefstijl en genetische aanleg. De symptomen kunnen per vorm verschillen. Het is bekend dat in de hersenen van mensen met deze ziekte sprake is van ophopingen van eiwitten, waardoor dopamine-zenuwcellen afsterven. Hoe dit ontstaat is grotendeels nog onbekend. 

Quevedo Melo bootste de ziekte na in verschillende soorten cellen, waarbij ze onder meer keek naar de mobiliteit van mitochondriën – de energiecentrales van cellen. Daarnaast analyseerde ze de zogenaamde motoreiwitten, die verantwoordelijk zijn voor communicatie tussen cellen. Eén van die motoreiwitten is Miro. Quevedo Melo toont in haar proefschrift aan dat de ophoping van eiwitten de functie van mitochondriën, wat uiteindelijk leidt tot celdood. Deze verstoring is afhankelijk van het eiwit Miro. Behandeling met het neuroprotectieve NAP verbeterde de functie van mitochondriën. Quevedo Melo concludeert dan ook dat zowel het eiwit Miro als de neuroprotectieve stof NAP mogelijke therapeutische targets kunnen zijn bij toekomstig medicijn onderzoek bij Parkinson, voor zowel de genetische als de niet-genetische variant.​

(Bron: UMCG.nl)