Levodopa is effectief in het verminderen van motorische symptomen van de ziekte van Parkinson, maar na orale toediening kan een hoge variabiliteit in levodopa-absorptie vanuit de darmen zorgen voor schommelingen in de levodopabloedconcentratie. Pulmonale toediening zou een alternatief kunnen zijn, dankzij het grotere absorptiemembraan en de relatief lage metabole activiteit in de longen. Er is echter vrijwel niks bekend over het vermogen van patiënten met de ziekte van Parkinson om een droog-poederinhalator te kunnen gebruiken.

Marianne Luinstra onderzocht daarom bij parkinsonpatiënten het vermogen een droog poeder (Cyclops) tijdens een off-periode te gebruiken. Daarnaast ontwikkelde zij een levodopa-inhalatiepoeder met een zeer lage hoeveelheid hulpstof, gebruik makend van de techniek microniseren. Vervolgens voerde Luinstra een oriënterende studie uit naar de farmacokinetiek en verdraagbaarheid van het levodopa-inhalatiepoeder. Dat deed zij in één ziekenhuis met twee opvolgende doseringen bij acht patiënten met de ziekte van Parkinson. Na inhalatie bleek de tijd tot de maximale levodopa-bloedspiegel tussen de 5 en 15 minuten. Na orale inname varieerde de tijd tot maximale levodopa-bloedspiegel aanzienlijk meer en lag deze tussen de 20 en 90 minuten. Geen van de patiënten had last van hoest of benauwdheid of verandering in de longfunctie. Tenslotte onderzocht Luinstra de gebruiksvriendelijkheid en het gebruiksgemak van de Cyclops-inhalator - correct openen van de omverpakking en de inhaler - onder 60 parkinsonpatiënten.

Bron: Rijksuniversiteit Groningen

Download hier het proefschrift van Marianne Luinstra