Door: Monique Bosman

1. Door Wilma van de Berg de stelling dat het bij Lewy bodies niet alleen om alpha-synucleine gaat.
2. Door Hilal Lashuel dat de Lewy bodies de belangrijkste factor zijn van neurodegeneratie.

Deze twee presentaties, de discussie en vragen na afloop gingen mij duidelijk de pet te boven. Gelukkig gold dit zeker niet voor alle aanwezigen gezien het aantal vragenstellers aan de microfoon.

Weer een paar zaken die mij opvielen en welk ik aangetekend heb:

Bij het onderzoeken van ter beschikking gesteld hersenweefsel door hersendonoren bleek dat: 85% van de mensen met PD Lewy body afwijkingen vertoonden, dat 10 tot 15 % van de donoren zonder geregistreerde neurologische of psychiatrische aandoeningen ook Lewy body afwijkingen vertoonden en dat donoren die dragers waren van de genetische LRRK2, Parkin, of LRP10 geen Lewy body afwijkingen vertoonden.

Zijn de Lewy bodies beschermend of giftig, is de formatie daarvan voldoende of nodig om PD te veroorzaken? Wellicht is het zowel beschermend als schade veroorzakend. Gaat het om het proces en snelheid van ontwikkeling en niet de aanwezigheid er van.

Extra onderzoek nodig in menselijke in het lab geproduceerde stamcellen die uit lichaamscellen worden gemaakt en in organoïdes (kunstmatig gekweekt miniatuurorganen van dit soort stamcellen, die zodanig geprogrammeerd worden dat ze uitgroeien tot een verkleinde en versimpelde, maar functionele versie van een biologisch orgaan).

De (soms zelfs 3D) afbeeldingen van de Lewy bodies en Mitochondriën waren spectaculair. En ondanks dat de betekenis van alles me ontgaat, twijfel ik er niet aan dat het verder zoeken door alle knappe koppen naar de ontwikkeling van dit soort structuren en de oorzaken waardoor dit gebeurt en wat de gevolgen daarvan zijn, leidt tot de kennis die nodig is om neurodegeneratieve ziektes te stoppen.

Boeken

In de expositie hal, bij het WPC theater, was een panel op het podium van diverse auteurs van boeken. Waaronder Ingrid Sturkenboom over de Detours through the Parkinsonian brain. Ik zat aan een tafel met een hele delegatie uit Nederland, vooral ParkinsonNet medewerkers. Het gesprek werd geleid door Linda Olson, die al bij meerdere sessies was opgetreden. Een vrouw met een sterke persoonlijkheid. Zij heeft op 29 jarige leeftijd een ernstig ongeluk gehad waarbij haar 2 benen en 1 arm zijn geamputeerd. Zij heeft hierover het boek “Gone” geschreven. Ze leidt vervolgens een vol leven met een mooie carrière en een gezin. Sinds 2015 de diagnose parkinson. Hier op het podium zei ze iets dat mij enorm raakte: “It is easier to be an amputee than a parkinsonian!”

Aan de slag voor Parkinson Magazine

In de avond na het eten een korte bijdrage voor het Magazine van de Parkinson Vereniging. Dit kostte me erg veel moeite. Hoe vat je in vredesnaam zo’n congres en alle informatie samen. Vooral omdat ik het onderwerp “onderzoek” als invalshoek had.

Het werd dus ook een beetje te laat voor ik ging slapen.

Ga terug naar de andere verslagen van Monique Bosman