Beun-Hermans beschrijft hoe een jeugd met emotionele verwaarlozing en manipulatie jarenlang invloed had op haar zelfbeeld en relaties. Het verdriet bereikt een dieptepunt wanneer haar zoon op 24-jarige leeftijd overlijdt en zij wordt uitgesloten van zijn uitvaart. Later krijgt ze op 56-jarige leeftijd de diagnose MSA, een progressieve ziekte die haar lichamelijke mogelijkheden steeds verder beperkt.

In “De Stille Sloopkogel” onderzoekt ze hoe deze ervaringen haar leven hebben veranderd en hoe ze ondanks alles haar gevoel van eigenwaarde probeert te behouden. Ze schrijft over rouw, afhankelijkheid, bewustwording en spiritualiteit, maar ook over liefde, humor en de kleine momenten die het leven betekenis geven.

“Het eindigt niet met een oplossing, maar met een keuze: de keuze om niet gedefinieerd te worden door misbruik of ziekte, maar door menselijkheid - een kracht die niemand mij nog kan afnemen,” vertelt Beun-Hermans.

Het boek ontstond toen haar ziekte steeds meer beperkingen met zich meebracht. Schrijven werd voor haar een manier om herinneringen te verwerken en haar ervaringen vast te leggen. Op momenten dat typen niet meer lukte, sprak ze haar teksten in en gebruikte ze digitale ondersteuning om haar woorden op papier te krijgen.

“Wat mij inspireerde, was niet één gebeurtenis, maar het geheel van mijn leven. De mensen die ik heb verzorgd. De gesprekken die ik voerde in mijn praktijk. De kleuren op mijn schildersdoek. De stilte die volgde na het verlies van mijn zoon. En vooral de wens dat mijn verhaal misschien iemand anders een beetje minder alleen laat voelen.”

Beun-Hermans werkte bijna veertig jaar in de zorg en heeft daarnaast ervaring met coaching, sportmassage en spiritueel werk. Met haar boek wil ze herkenning bieden aan mensen die te maken hebben met narcisme, rouw, chronische ziekte of verlies van zelfstandigheid. Ook hoopt ze zorgprofessionals meer inzicht te geven in de persoonlijke gevolgen van langdurige ziekte en afhankelijkheid.

Een deel van de opbrengst van “De Stille Sloopkogel” gaat naar wetenschappelijk onderzoek naar MSA. Vanwege haar gezondheid verwacht Beun-Hermans geen nieuw groot schrijfproject meer te beginnen. Ze beschouwt dit boek als haar levenswerk en blijft, zolang haar gezondheid het toelaat, haar ervaringen en inzichten delen.