Ik kreeg de bovenstaand tekst afgelopen woensdag 26 januari twee dagen na mij hernia operatie van mijn lief.

De positieve effecten van de operatie waren al direct na het ontwaken voelbaar en de uiteinde zenuwpijn die tot voor de Operatie doorliep tot onder mijn rechtervoet was weg. Ik kon zelfs weer voor langere tijd in dezelfde houding  blijven zitten/liggen zonder te hoeven gaan verzitten/verliggen.

In de laatste weken werd het een uitdaging om een juiste houding aan te nemen en zonder al te veel klachten te kunnen functioneren.Zelfs met de pijnmedicatie was dat in de laatste week niet meer leuk. En dan ben ik inmiddels wel wat gewend !!

Twee uur nadat ik terug was op de afdeling mocht ik voorzichtig uit bed om te kijken of ik kon lopen en dus zelfstandig het toilet zou kunnen bezoeken. Na een aarzelende start samen met de verpleging tot halverwege de gang gelopen en weer terug.

Zo, dacht ik horde 1 is genomen, het voelde als het voltooien van de 20 van Alphen, maar dat mocht de pret niet drukken. Met deze operatie hebben wij in ieder geval 1 klacht weten te pareren en kunnen wij gaan werken aan verder herstel. Met “ James” aan de hand is voorzichtigheid wel geboden.

Na de operatie moest ik 1 nacht ter observatie blijven en lag ik met 2 oudere dames op zaal. Op de afdeling Neuro- Chirurgie / Neurologie is het palet aan patiënten gekleurd en zo lag ik schuin tegenover een kamergenoot die in de vergevorderde fase van Parkinson was.

En die kwam bikkelhard binnen. En hier wordt dan zichtbaar hoe progressief en degeneratief “James” is en hoe genadeloos hij afrekent met zijn gastheer/vrouw.

Nu is het de kunst te blijven relativeren en te focussen op de kwaliteit en mogelijkheden die er zeker nog zijn. Want het leven met “James “ geeft nog steeds heel veel perspectief, zolang je het klein en overzichtelijk  houdt, en waar nodig tijdig bijstuurt.

Alles is nu

Wacht niet om te dansen

Wacht niet om te vallen

Wacht niet tot de secondes

Overgaan in een minuut

Want alles,

Ja, alles is NU