Over leven met de ziekte van Parkinson of een ander parkinsonisme of RBD
Ervaringsverhaal
Gastblog door Eddy Roerdink
Toen ik 7 jaar geleden de diagnose parkinson kreeg, was één van de signalen dat het schaatsen niet meer zo soepel ging.
Jarenlang had ik getraind op de kunstijsbaan van Geleen in de hoop op mijn derde elfstedentocht.
Het liep helaas anders: in de melé van aan parkinson gerelateerde fysieke klachten neemt instabiliteit een belangrijke plaats in.
Ik besloot mijn ideaalbeeld te verlaten en richtte me meer op het fietsen; ook leuk!
Drie jaar geleden heb ik het nog eens geprobeerd. Ik ontdekte dat de Zweedse manier van schaatsen, met nordic walking stokken, het risico op vallen sterk doet verminderen. En nu in januari 2024 onder ideale omstandigheden met een temperatuur rond het vriespunt, een zonovergoten meertje met gitzwart ijs heb ik het nog eens geprobeerd. Of het nog zou lukken?
De eerste passen op het ijs waren niet hoopvol. Ik gebruikte de walking stokken om al ijsprikkend vooruit te komen, de schaatsslag was nog ver weg. Maar na een paar baantjes ging ik zowaar een beweging inzetten die op schaatsen begon te lijken. En de nordic walking stokken zorgden ervoor dat ik op de been bleef. Het lukte !
Ik heb niet de illusie ooit nog eens een lange schaatstocht te maken, maar ben heel content met wat ik vandaag heb bereikt.
Tips voor schaatsen met parkinson:
Deze website maakt gebruik van cookies om goed te functioneren. Als je wilt aanpassen welke cookies we mogen gebruiken, kan je jouw cookie-instellingen wijzigen. Meer informatie is beschikbaar in onze privacyverklaring.