Ons leven zit vol met uitspraken over tijd: geleende tijd, gestolen tijd, vertraagde tijd, tijd van je leven, het mysterie van de tijd, in mijn tijd en ga zo maar door.

Zo anders is de beleving van tijd geworden sinds meneertje Parkinson zijn intrede deed. De tijd leek even stil te staan. Het is alweer acht jaar geleden dat ik mijn werkzame leven achter me liet. Een leven van gezin, werk en hobby’s was soms behoorlijk druk en vol.

Hoe anders is het nu. Alle drukte lijkt opgelost. Meneertje Park bepaalt meestal hoe ik met mijn tijd omga. Geplande zaken worden uitgesteld of krijgen een andere vorm. Rennen en haasten kan en hoeft ook niet meer. Er is nu zoveel meer tijd voor verstilling en genieten van een nieuwe manier van leven. Duidelijk een tijd van voor en na.

Bij de boekhandel zag ik een prentenboek over tijd. Een jongetje wil graag voorgelezen worden, maar niemand heeft tijd voor hem. Zijn broer moet de heg snoeien, moeder kookt eten en zijn grote zus is verdiept in haar game-spel. Hij bedenkt om tijd te gaan kopen. Bij de supermarkt is het niet te krijgen. De klokkenmaker zegt dat hij tijd moet gaan maken. Als hij thuis is, slaat hij aan het knutselen, maar het lukt hem niet. Zijn moeder vraagt wat hij toch aan het doen is.
"Ik ben tijd aan het maken." 
Met een glimlach maakt moeder tijd voor hem. Ze neemt hem op schoot om voor te lezen.

Tijd kunnen we niet kopen, lenen of stelen. Wat wel kan is bewust tijd nemen om iets wel of juist niet te doen. Kiezen voor een vertraging. Die vertraging past nu in de fase van mijn leven. Het voelt als een opluchting om niet meer mee te hoeven doen aan de ratrace. De tijd anders gaan (be)leven zoals in de uitspraak over de vlinder: "De vlinder telt geen maanden doch momenten en heeft tijd genoeg." 

De tijd van je leven of je leven van de tijd.

Ga terug naar alle blogs van Anne-Marie Netten