Daar het openbaar vervoer plat lag, zijn Kees en ik op dinsdag al vertrokken. We hebben geslapen bij onze vriendin in Utrecht, ze heeft altijd een kamer voor ons beschikbaar. Het was weer reuze gezellig: lekker gegeten en bijgekletst.

De nacht was als vanouds, ander huis, ander bed, dus korter geslapen dan gewenst. 's Morgens verwend met een lekker ontbijtje en op tijd op de locatie.

We waren met 14 deelnemers, waarvan 5 medeparkies. Sommigen hebben al een lopend Parkinson Café en Kees en ik willen starten in Vlaardingen. Er is voldoende vraag naar.

De training werd verzorgd door INVOLV en Greetje Hingstman nam ons aan de hand mee met onder andere leuke kleine opdrachten en een PowerPoint-presentatie. Moe en voldaan zijn we huiswaarts gegaan en de reis ging voorspoedig.

De week erna was de training ook op de woensdag en sliepen we de nacht van dinsdag op woensdag weer in Utrecht. En, wat leuk, Greetje gaf ook deze training, ditmaal voor de gespreksleiders online betreffende parkinsonisme.

Een van de onderdelen was kernkwaliteiten, valkuilen, uitdagingen en allergieën. Dit deden we in tweetallen. Ik weet niet wat de anderen schreven over zichzelf, maar wat wel een gemene deler is als kwaliteit is DIENSTBAARHEID. Dienstbaarheid betekent dat je bereid bent om anderen te helpen en iets voor anderen te doen, zonder dat je daar zelf per se iets voor terug hoeft te krijgen.

Dat maakt dat wij, in onze kwetsbaarheid levend met parkinson, toch dienstbaar kunnen zijn. Voor mij betekent het nog open te staan en ruimhartig te mogen leven, verrijkend, 'outreachend' en nieuwsgierig. Elke dag opnieuw bij het ontwaken en het aantrekken van de dag die komen gaat.

Ga terug naar alle blogs van Els Haring