Na een onrustige nacht vol beklemmende dromen en zere benen, verliep het opstaan traag. Ik voelde me niet echt uitgerust. Gelukkig stonden er voor deze dag geen afspraken gepland en kon ik rustig aan doen. De lucht was helder en de zon scheen al volop. Echt een uitnodiging om lekker naar buiten te gaan. Een wandeling in combinatie met wat boodschappen doen.

In de supermarkt was het nog rustig en het lukte goed om de benodigde producten te vinden én te kiezen. Door de hoeveelheid is kiezen vaak lastig. Op mijn lijstje staat bijvoorbeeld pesto. Zoveel soorten, merken en prijzen. Niet moeilijk doen, gewoon een potje pakken en in het mandje doen. Naar de kassa om af te rekenen.

‘Aha’, denkt meneertje Park, ‘ik heb wel wat met een lopende band. Daar ga ik me eens mee bemoeien.’ Trillend, bibberend komen de boodschappen op de band en dan gebeurt het. Precies het potje pesto komt te veel aan de rand te liggen en valt met een klap op de vloer. Een groene olieachtige brei vermengd met glas ligt aan mijn voeten.

Met veel gestuntel lukt het me eindelijk, ondanks de opgebouwde spanning, om mijn betaalkaart te pakken. Achter mij is inmiddels een lange rij ontstaan. Twee pubers kibbelen met elkaar en hoor ik een dame luid zuchten. Betalen, inpakken en wegwezen.

Onderweg naar huis herpak ik mij en maan meneertje Park tot kalmte. Ik hoor hem zeggen:’ Al goed hoor. Bovendien bijna tijd voor mijn dopaatje.’

Eenmaal thuis ruim ik alles rustig op. Met een kop koffie ga ik in de zon bij het raam zitten. Ik ben benieuwd of de merels weer van de malus appeltjes komen snoepen. Ze komen pas wanneer de vruchten al een beetje rot beginnen te worden.

Wat er dan gebeurt, is zo geweldig. Niet één, maar 7! merels zitten ineens in de boom. Ze pikken en snoepen hun buikjes vol. Zo stil mogelijk aanschouw ik dit wonder. Na een poosje vliegen de meeste weg en mevrouw en meneer merel blijven achter. Tot mijn verrassing besluit het mannetje om na zijn maaltijd te gaan badderen. In het bakje liggen nog wat blaadjes die erin gevallen zijn. En dan… dan haalt hij één voor één met z’n snavel alle blaadjes eruit. Hoe is het mogelijk? In een bladerloos badje gaat hij vrolijk spetteren. Daarna maakt hij ruimte voor zijn vrouw. Zelf gaat hij zich poetsen in de boom. Als ook vrouwtje Merel uitgebadderd is, vliegen ze samen weg.

Gebroken nacht en potje pesto, aanwezige meneertje P? Dat alles doet er niet meer toe.
Aanschouwen, verwonderen en intens genieten.

Wat een GELUK!

Ga terug naar alle blogs van Anne-Marie Netten