Over leven met de ziekte van Parkinson of een ander parkinsonisme of RBD
Ervaringsverhaal
Op advies van de fysio ga ik naar de huisarts. In de kleine wachtkamer staat de radio vrij hard aan met klassieke muziek. Er hangt een briefje bij: “niet zachter zetten i.v.m. privacy patiënten”. Het is een beetje gehorig in dit tijdelijk onderkomen van de huisarts.
In de kleine spreekkamer vraagt ze me om 10 x een sprintje te trekken van slechts 2,5 meter (met mijn lange benen is dat 2 passen..). Ze neemt de tijd op. Zonder mijn best te doen heb ik een hele normale tijd. Wel met veel lawaai en gestamp. Wat zullen ze in de wachtkamer denken?
Dan gaan we de fijne motoriek oefenen. Ik moet met de wijsvinger mijn neus aantikken en daarna de vingertoppen van de arts. Even ben ik bang dat ik me vergis en de neus van de arts aantik. Het gaat goed. De overige oefeningen gaan niet helemaal optimaal. Ik maak me nog geen zorgen.
De huisarts stelt nog een paar vraagjes en ik zie haar kort twijfelen. “Voor de zekerheid toch maar een afspraak maken met de neuroloog”, fluistert ze op het eind.
Deze website maakt gebruik van cookies om goed te functioneren. Als je wilt aanpassen welke cookies we mogen gebruiken, kan je jouw cookie-instellingen wijzigen. Meer informatie is beschikbaar in onze privacyverklaring.