Het is een zeer vriendelijke en geïnteresseerde verpleegkundige. Toch begin ik me ongemakkelijk te voelen. Ze zit me steeds aan te staren! Vindt ze me leuk of zo? Na een tijdje roept ze de neuroloog erbij. Die blijkt in eerste instantie meer geïnteresseerd te zijn in het beeldscherm, dan in mij. Nadat hij alle gegevens tot zich heeft genomen draait hij gelukkig bij. We spreken uitgebreid de medicatie door en hij vertrekt weer.

We praten nog wat na met de verpleegkundige. Dan zegt ze: “Ik heb u een tijdje heel goed geobserveerd. U knippert nog vaak genoeg met uw ogen.” Ik kijk haar vragend aan. “Veel mensen met parkinsion knipperen te weinig en krijgen daardoor klachten van droge ogen”, zegt ze.
“Ohhhhwww, Okeeeey”, zeg ik.

Ga terug naar alle blogs van Johan Lindner