Hij heeft p......Verder dan de p kom ik niet. Ze onderbreekt me: “Zo te zien heeft hij een tia gehad. Heel naar. Een oom van mij is eraan gestorven.”

Ik pak gauw een boodschap van het schap waar ik voor sta.

Ze is niet van plan om aan de kant te gaan. Ik geef haar een hint: “Ik moet nu snel naar huis, want Hans is alleen.”

Even diep zuchten en snel de andere boodschapjes pakken. Na de kassa zie ik haar buiten wachten. Ze zegt: “Het zal wel zwaar voor jou zijn nu je mantelzorger bent. Sterkte en beterschap voor Hans.”

Ze weet niet beter. Parkinson kent geen beter-worden.

Ga terug naar alle blogs van Wilna Capelle