Vandaag begreep ik dat ze waarschijnlijk al jaren de ziekte heeft. Zonder dat we ook maar iets door hadden. Terugkijkend zien we wel aanwijzingen, bijvoorbeeld de heftige dromen die ze een aantal jaren geleden had, waarin ze wild om zich heen sloeg. Wisten wij veel dat dit heel vaak een voorbode is.

In de bijeenkomst werd ook naar de toekomst gekeken. Wat voor klachten kun je verwachten, welke medicatie bestaat waarvoor, hoe ontwikkelt de ziekte zich. Alles met een slag om de arm omdat P. voor iedereen anders is. Onzekerheid troef dus. Maar nú weten we wat er aan de hand is en dat wisten we eerder niet.

Na afloop zei ik: laten we vrolijke kleren gaan kopen, we weten nu dat het een rotziekte is, maar daarom hoeven we er nog niet somber bij te gaan lopen.

Binnenkort gaan we samen shoppen.

Ga terug naar alle blogs van Ingrid Verbeek