Het voelde heel lang als een straf. Ik was weer die uitzondering.

En paste niet in het plaatje.

Op dit moment zie ik het positieve er van in.

Ik kan meer genieten van gedichten, verhalen en schilderijen.

Noem het kunst en cultuur.

Het raakt iets in mij.

Mijn creativiteit wordt er door aangewakkerd.

En langzamerhand kom ik in een omgeving waar ik niet meer de uitzondering ben.

Ga naar alle blogs van Jolanda Everink