Ze voelde zich goed en we hadden het druk met andere zaken. Een dierbaar familielid overleed, ons leven stond even stil.

Tot we de halfjaarlijkse controle van de neuroloog hadden. De arts wou Marg extra medicatie voorschrijven. Moet dat nou, dacht ik bij mezelf, het gaat toch hartstikke goed met haar.  Dat vond de arts ook, maar toch… voor de zekerheid…, omdat het geen kwaad kan..., omdat…

Ik was het er niet mee eens, maar ja, ik ga er niet over. En zo is P weer terug van (niet) weggeweest.

Ga terug naar alle blogs van Ingrid Verbeek