Als ik iets verkeerd had gedaan of gezegd, dan kon ik er de hele dag mee rond blijven lopen in mijn gedachten. Ik nam mezelf dat ontzettend kwalijk. Fouten maken was in die tijd geen optie. Op zo’n dag was ik mezelf eigenlijk (te veel) aan het straffen. Ik had een veel te laag zelfbeeld.

Bovendien heb ik altijd al bepaalde eigenschappen gehad. Bv vergeetachtigheid of chaotisch zijn. De ziekte heeft bepaalde dingen alleen versterkt. Misschien was het handig geweest om toch meer te genieten van de dingen in mijn jeugd.

Ik heb mijn leven er op aangepast, uiteindelijk. Dat is een proces geweest.

Ga terug naar alle blogs van Jolanda Everink