You never walk Alone

When you walk through a storm

Hold your head up right

And don’t be afraid of the dark

At the end of a storm

There’s a golden sky

And the sweet silver song of a lark

Walk on through the wind

Walk on through the rain

Though your dreams be tossed and blown

Walk on, walk on

With hope in your heart

And you’ll never walk alone

You’ll never walk alone

Een lied dat je in alle vezels raakt, zeker als hij gezongen wordt door Lee Towers. Vandaag was er weer een moment waarop ik het nummer even iets harder dan gebruikelijk uit de luidsprekers liet schallen.

Waarom? Omdat er een aantal zaken niet helemaal soepel lopen veroorzaakt door Corona, hierdoor zijn de wachtlijsten in de zorg enorm lang en als je dan met smart zit te wachten op antwoorden op vragen en klachten dan heb je  wel eens het gevoel dat je alleen staat, wetende dat alle specialisten hun best doen je van antwoorden te voorzien.

Mijn lieve naasten staan wel eens met de handen in het haar. Ik ben niet onhandelbaar, depressief of zwaar op de hand, maar wil graag vooruit, antwoorden hebben, door kunnen en de juiste keuzes kunnen maken.

Inmiddels een batterij aan uitgestelde afspraken met Medisch psychologen, Neurologen, Fysiotherapeuten, Arboartsen, arbeidsdeskundige en werkgever ( lees leidinggevende en case manager).

En dat is veel als je bedenkt dat je toekomstperspectief onder je voeten is weggeslagen en je samen met je geliefden op het pad van de onzekerheid en in een woud aan regels en wetgeving begeeft. Maar wel met de wetenschap dat het pad dat ingeslagen is leidt tot een andere invulling van ons leven. Een leven waarbij wij ons focussen op kwaliteit, plezier, liefde voor elkaar en vooral geluk en zingeving.

En dat kost energie, kracht, doorzettingsvermogen en focus. Waarvan onze gastheer “James” een bak aan energie en kracht onttrekt aan de toch al  spaarzame energiereservers.

En het is het doorzettingsvermogen en liefde voor elkaar die ons elke keer weer opnieuw doet opstaan en het gevoel geeft dat je nooit alleen loopt of wel “YOU NEVER WALK ALONE”.

En met die wetenschap zingen wij dit nummer bij gelegenheid uit volle borst mee en ontladen wij even voor een moment. En dat staat voor mij gelijk aan onvoorwaardelijke liefde en zorgen voor elkaar.

You’ll never walk alone

 Bekijk hier alle blogs van Remko Boogaard