Ik was verbaasd over zoveel voortvarendheid. Het ging een tijdje goed tot het al snel niet meer goed ging. Ze 'vergat' het horloge om te doen en werd boos als ik haar eraan herinnerde dat het tijd was voor een pil.

Zo hebben we een tijdje aangemodderd, tot ze op een dag besloot haar verzet tegen de pillen te staken en zich te verzoenen met de onvermijdelijkheid ervan. Ze heeft inmiddels haar eigen manier gevonden om ermee om te gaan, ze heeft zelfs het horloge bijna niet meer nodig.  Marg moest haar ziekte op haar eigen tempo accepteren. En ik moest leren me daar niet mee te bemoeien.

Lees hier meer blogs van Ingrid Verbeek