Door P. ben ik de laatste jaren toch wel afgevallen tot 58 kg. Op zich niet zo erg. Ik bleef tot dit begin dit jaar heel stabiel. Ik merkte dat mijn benen dunner werden. Toen ik me woog was ik nog maar 53 kg. En een maand later zelfs 49 kg. Natuurlijk was ik inmiddels al begonnen met meer eten.

Bij de controle bij de neuroloog heb ik aangegeven dat ik veel af was gevallen. Ze hebben me doorgestuurd naar een diëtiste van ParkinsonNet. Van haar heb ik goede adviezen gekregen. Bv. verspreid over de dag eten. Dus ook om 10. 00 uur en 15. 00 uur.

Het is de bedoeling dat ik 12 tot 13 glazen vocht per dag drink. Dat valt me zwaar. Ik doe mijn best. Twee keer per dag zorg ik dat ik minstens 1 fles met water leeg heb. Naast wat ik normaal drink. De ene keer lukt het, de andere keer niet. Ik eet veel fruit en 6 snee brood per dag.

Ik heb wel het voordeel dat ik bijna geen rekening hoef te houden met tijden waarop ik wel en niet mag eten i.v.m. tabletten. Alleen rond 22.00 uur let ik op omdat ik dan tabletten heb voor de nacht.

In het begin is het wel moeilijk om meer te eten. Maar gewoon mijn verstand op nul zetten en doen. Op dit moment zit ik niet gauw vol, en kan ik meer aan. Ik eet meer dan de diëtiste voorschrijft. ’s Avonds mag ik graag snacken. Ik probeer het gezond te houden. Dan neem ik pinda’s met rozijnen er doorheen, of een paar crackers met kaas. Het lukt niet altijd hoor, maar ach het hoeft ook niet altijd perfect. 

Het is nu 5 maand verder en ik zit bijna op mijn oude gewicht van 58 kg. Yes! Lachwekkend was wel dat mijn vriend al een hele tijd bezig was om af te vallen en dat ik aan moest komen. Ieder zijn uitdaging zal ik maar zeggen.

Ga terug naar alle blogs van Jolanda Everink