De docent heeft de vaart er aardig in, af en toe hang ik hijgend in de touwen. Ik geloof dat ik de enige ben, maar ja, ik ben hier dan ook voor het eerst.

Ik zie hoe liefdevol iedereen met elkaar omgaat, hoe stoelen opzij gezet worden, zodat een deelnemer met haar rollator er makkelijker langs kan. Hoe met een snelle ingreep een val voorkomen wordt. En vooral zie ik hoe er gelachen en genoten wordt, hoe ieder op eigen wijze zich overgeeft aan de muziek en de oefeningen.

Na afloop maak ik een praatje met een deelnemer. Ze vraagt of ik nog een keertje kom meedoen. “Graag”, antwoord ik, “ik vond het heel fijn met jullie.” Ik kijk met een schuin oog naar Marg, want we hebben afgesproken dat dit háár groep moet blijven. Gelukkig vindt ze twee keertjes ook goed.

(afbeelding afkomstig van www.dansoprecept.nl)

Bekijk hier alle blogs van Ingrid Verbeek