Als eerste de dag dat we begonnen zijn met het eten vanuit het voedingscentrum. De app ‘slim koken’ is hierbij een fijne app met lekkere recepten. Deze kun je ook invoeren op de eetmeter, waarbij je kan zien welke voedingsstoffen je binnenkrijgt. Een aanrader.

Omdat ik niet ruik en proef, vind ik het fijn om lekker te koken. Daar haal ik mijn vreugde uit.

Het recept, roerbakschotel met mie, was wel een dingetje. Oeps, bak de kurkuma en komijn mee tot het begint te geuren. Tja, tegen die tijd staat de brandweer al aan de deur. Gelukkig, Kees is in de buurt en houdt dit in de gaten.

Dinsdag, onderweg naar Rotterdam in de tram, er stapte wat jeugd in en deze jongeren waren duidelijk iets van plan. De volgende halte stapten ze uit, maar trapten eerst nog wat stinkbommetjes stuk. Je raadt het al, iedereen in de tram werd onpasselijk en bij elke daaropvolgende halte, stapten mensen in en vonden het stinken. Sommigen stapten meteen weer uit. En ik? Ik zat er ontspannen bij en vermaakte me prima met wat er om me heen gebeurde…

Op tv zagen we een programma over voedsel en het brein. Er was een filmpje van een kookworkshop speciaal voor mensen die geheel of gedeeltelijk hun reuk en smaak zijn verloren, veelal Long-covid patiënten. Er werd verrassend gekookt, waarbij structuur heel belangrijk was en de variatie van kleuren op je bord. Dan doe ik het nog niet eens zo gek, dacht ik, zo kook ik zelf al sinds de diagnose P.

Ben benieuwd welk thema zich aandient in de komende weken. Ik hou jullie graag op de hoogte.

Ga terug naar alle blogs van Els Haring