Dan word ik naar de ok gebracht. Ger loopt mee en we zijn wat gespannen. Met een dikke kus nemen we afscheid, maar ik weet het zeker het is "tot straks".

De verpleegkundigen herkent me nog van de vorige keer. Dan gaat het snel, de neurochirurg brengt het infuus in en rijdt me meteen naar de ok. Voor hij de deur opent waarschuwt hij voor de vele mensen die in de grote ok staan. "Allemaal voor u."

Ik word begroet door mijn neurochirurg, de ansethsieassistente en de de anesthesist, maar die ken ik al.
"U bent de brenger van de blijde boodschap!" Nou ja blij…
“O, u bent die mevrouw.” Ze herinnert zich mij nog van het naar huis huis sturen en er ontspint zich een een leuk gesprekje. Dan gaan we over tot de orde van de dag. Ik krijg zuurstof en weet dan van niets meer.

De neurochirurg die mij heeft geopereerd, praat tegen mij: "Ze zitten er perfect in." Yes, dit wilde ik horen. O, ik zou willen zingen, maar mijn narcose staat dat niet toe. Dan moet ik uitslapen, hier ontkom je niet aan en ik ben gelukkig

Later als ik wakker ben, staat Ger naast mijn mijn bed. DBS staat centraal ons gesprek. Niet in het algemeen, maar specifiek over de toekomst, de toekomst die nu heel dichtbij is.

Wat ons wel beiden bezighoudt zijn grote hoeveelheden krammen in mijn hoofd. Ik weet eigenlijk niet wat ik me had voorgesteld van twee gaatjes in mijn hoofd. Geen idee, maar dit is het dan. Het is alleen belangrijk zoals het nu is.

De operatie is goed verlopen en de controles blijven uitstekend, Ik mag gelukkig tegen de avond zelf naar het toilet. Ik voel me best goed, de verpleging is tevreden en heb ik goede hoop dat ik morgen naar huis mag, ga graag met ontslag. Hoe goed ze hier ook voor mij zijn.

Ik word gewekt door een opgewekte stem die belooft me dat ik me heerlijk mag wassen en dat is niet tegen dovemansoren gezegd. Ze heeft een lekker zeepje voor mij. Zo lief!

Na het wassen en het ontbijt komen de artsen langs. Als ik het zelf zie zitten, dan mag ik naar huis. Ja hoera, ik mag naar huis! En ja hij heeft het echt gezegd: "Ze zitten er perfect in."

Ga terug naar alle ervaringsverhalen van Trees Middelkoop