Daarna stelde Toos Poels de acht begeleiders van de kleine groepjes voor. De mensen met Parkinson gingen onderling met elkaar in gesprek en hun partners/ mantelzorgers ook.Opvallend was hierbij dat, op één uitzondering na, de groepjes van mensen met Parkinson uit mannen bestonden en dat de mantelzorgers vrijwel allen vrouwen waren. 

De groepjes hadden elk een professionele begeleider om de discussie te leiden. Na een uur kwam iedereen weer terug in de zaal  en brachten de begeleiders de bijzondere gesprekpunten naar voren. Een paar citaten: Het dagelijks bewegen en positief denken zijn erg belangrijk. Onder andere het boksen met en door  Parkinson patiënten werd als zeer waardevol gevonden. De partner speelt bij de ziekte van Parkinson een grote rol. Ook om met anderen hierover te praten geeft extra energie. Het onderhouden van sociale contacten zijn erg belangrijk om eenzaamheid te voorkomen.  

De partners hadden behoefte gehad aan meer gesprekstijd dan een uur. In die groepjes waren de begrippen draaglast, draagkracht en draagvlak de kapstok voor de gesprekken. Het steeds weer evenwicht hierin vinden is nogal een kunst en dus een uitdaging.

Toos bedankte allen voor de inzet en bijdrage aan de groepsgesprekken. De bezoekers vonden deze opzet dermate prettig en waardevol, dat besloten werd dit onderwerp weer in het programma van 2020 op te nemen.

De middag werd door Ariane met een slotwoord beklonken en als dank voor de organisatie van deze middag kreeg Toos een pakketje streekproducten.

De laatste bijeenkomst van dit jaar is een gezellige middag op 10 december in de Hooge Bongert en volgend jaar zullen de bijeenkomsten niet meer op dinsdagmiddag plaatsvinden maar op donderdagmiddagin verband met de beschikbaarheid van de zaal ‘t Klaver.