Blog: Is meneer een dagje vrij?
Blog: Is meneer een dagje vrij?
Je kent ze vast wel, mensen die in problemen denken in plaats van oplossingen en graag het negatieve benadrukken. Die vragen (goedbedoeld) overdreven belangstellend: “Johan hoe gaat het met jou” en voegen daar dan heel gewichtig en met zware stem aan toe: “NAAR OMSTANDIGHEDEN.” Dus, “Johan hoe gaat het met jou, NAAR OMSTANDIGHEDEN?”
5 oktober 2021
Ik ben dan altijd geneigd om te vragen: “Welke omstandigheden bedoel je”, maar dat doe ik niet.
Het liefst hebben ze dat ik antwoord dat ik veel klachten heb. Dan kunnen ze daarna benadrukken hoe zwaar het wel niet moet zijn en dat ze dat heel erg vinden.
Ik antwoord meestal opgewekt dat het naar omstandigheden goed gaat. Een beetje teleurgesteld zeggen ze dan meestal: “Oh, dat is mooi”, maar vragen niet verder door. Dit terwijl ze eigenlijk nog niets weten. Misschien zijn de omstandigheden wel heel erg slecht…
Een oud collega die ik jaren niet heb gezien pakt het heel anders aan: “Hoi Johan, ik heb gehoord dat je parkinson hebt, hoe gaat het met je?” Kijk, dat is lekker duidelijk en ik vertel hem over mijn situatie. Dan vraag ik: “Ik heb gehoord dat je ontslagen bent in verband met de reorganisatie, hoe gaat het nu met jou?” Ook hij lucht zijn hart. Op het einde zegt hij: “Misschien is het wel het belangrijkste hoe we met de omstandigheden om kunnen gaan.” Daar ben ik het helemaal mee eens!
Na het gesprek denk ik daar nog wel even over na. Als je er goed mee om kunt gaan maakt het dan helemaal niet meer uit hoe erg de klachten worden? Hoef ik echt nergens bang voor te zijn?
De volgende dag ga ik met mijn boodschappenlijstje naar de slager. “Is meneer een dagje vrij”, vraagt de ervaren verkoopster? “Nee, ik werk niet meer”, antwoord ik. Even valt er een stilte. Snel help ik haar uit de brand: “Dat wil niet meer, ik heb parkinson”, zeg ik.
“Oh sorry, zegt ze geschrokken, ik dacht meneer ziet er zo jong uit die is vast nog niet met pensioen.” “Dank je, maakt niet uit”, zeg ik. “Hoe gaat het dan met meneer”? Kort vertel ik waar ik in het dagelijkse leven last van heb maar dat ik er goed mee om kan gaan. Intussen pakt zij de hamburgers en runderlappen. Ik kom moeilijk uit mijn woorden maar dat vertel ik er niet bij….
“Nou meneer wil er vast wel een plakje grillworst bij”, vraagt ze. “Meneer wil er wel twee”, zeg ik met een lach. Met twee plakjes grillworst en een goed gevoel verlaat ik de winkel. Belangstelling van mensen doet goed en een betere manier van klantenbinding is er niet!