Johan Lindner

Mijn naam is Johan Lindner (1966). Ik ben getrouwd met Annelize. In 2017 kreeg ik de diagnose parkinson. Tot november 2019 heb ik als accountmanager bij een bank gewerkt. Op advies van onze dochters Caya en Veerle schrijf ik korte verhaaltjes/anekdotes over mijn ervaringen en gevoelens. Het helpt me bij de verwerking en acceptatie. Ik schrijf ze met een glimlach op mijn gezicht. Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!

  1. Blog: Afscheid op het werk

    De arbeidsdeskundige van het UWV belt: “Meneer Lindner ik zou u vandaag om 14 uur bellen en dat is volgens afspraak gelukt!” Ik zeg dat ik daar blij mee ben. Kennelijk lukt het haar niet vaak om afspraken na te komen?

    Toon volledig bericht

  2. Blog: Bij de keuringsarts

    “Ik rij op de heenweg wel”, zeg ik tegen Annelize. “Het is niet erg als ik een beetje moe bij de keuringsarts aankom na een autoritje. Het geeft een realistisch beeld.”

    Toon volledig bericht

  3. Blog: Ik moet een heel ander spel gaan spelen

    Na mijn ziekteperiode thuis, ga ik vol goede moed, weer aan het werk. Op advies van de bedrijfsarts focus ik me vooral op taken die wel goed gaan. In goed overleg met mijn leidinggevende passen we mijn takenpakket (tijdelijk) aan. Daarna gaan we proberen om dit weer verder uit te bouwen.

    Toon volledig bericht

  4. Blog: Wat doe jij voor werk?

    Een maand na de diagnose krijg ik griep. Het voelt echt vreemd. Hoe kan ik nou ziek worden, ik heb toch al parkinson? Dan komt het besef dat ik nog steeds andere (ernstige) ziektes kan krijgen.

    Toon volledig bericht

  5. Blog: Ziek melden

    Het wil helemaal niet meer. Veel stress en slecht slapen. Ik denk dat ik een burn-out heb. Ik neem me voor om me na het weekend ziek te melden.

    Toon volledig bericht

  6. Blog: Knipperen met de ogen

    Annelize en ik zitten in de wachtkamer bij de neuroloog. Ik kijk rond of ik nog meer ‘Parkies’ kan ontdekken en besef dan dat er nog meer neurologische aandoeningen zijn. Aan het einde van de lange gang roept de parkinson verpleegkundige dat we mogen komen. Zo kan ze me mooi even observeren.

    Toon volledig bericht

  7. Blog: Hoe gaat het met je partner?

    Ik ben altijd open over mijn ziekte en praat er (voor mijn doen) veel over. Veel mensen om ons heen informeren dan ook regelmatig hoe het gaat. Dat is fijn! Als mensen aarzelend proberen te informeren kap ik dat niet af, ik help het gesprek op weg. 

    Toon volledig bericht

  8. Blog: Jij hoeft ook niet in de horeca te gaan werken

    Na de afloop van de tenniscompetitiewedstrijd zitten we, samen met de tegenstander, gezellig in de kantine te borrelen. Voor mij een lastig moment. Als ik moe ben gaat de motoriek en spraak achteruit. Ik kan het niet laten om ook een biertje te nemen. Daar wordt de coördinatie zeker niet beter van. 

    Toon volledig bericht

  9. Blog: Prins Claus, Jerney Kaagman en Adolf Hitler

    Of ik er bezwaar tegen heb dat ik eerst onderzocht wordt door een co-assistent. “Nee, natuurlijk niet”, zeg ik. De co-assistent is heel aardig, wel wat zenuwachtig. Ze heeft klamme handen van het zweet. Ze legt uit dat ze wat testjes gaat doen.

    Toon volledig bericht

  10. Blog: Sprintje trekken bij de huisarts

    Op advies van de fysio ga ik naar de huisarts. In de kleine wachtkamer staat de radio vrij hard aan met klassieke muziek. Er hangt een briefje bij: “niet zachter zetten i.v.m. privacy patiënten”. Het is een beetje gehorig in dit tijdelijk onderkomen van de huisarts.

    Toon volledig bericht

Terug Ga terug naar de overzichtspagina van bloggers

Terug naar boven