Ik merk dat ik achter de vuren zo nu en dan het overzicht een beetje kwijtraak. Niet met de voorbereiding. Alle ingrediënten weeg ik af en zet ik in aparte schaaltjes klaar, in de volgorde waarin ze volgens het recept de pan in moeten. Mijn probleem begint, als er pannen op de kookplaat staan te borrelen, als de oven een half uur op 180 ° moet, er daarna nog een gerecht 20 minuten op 200 ° bij moet, het gekookte eitje voor de sla in de gaten moet worden gehouden, er even iets snel in de magnetron moet, de sla nog moet worden aangemaakt en de tafel nog gedekt. Dan ontbreekt het me aan overzicht, en ben ik kwijt in welke volgorde ik wat moet doen. Dan blokkeer ik.

‘Zeg je het, als ik iets moet doen?’

‘Hoeft niet hoor, alles onder controle hier.’

Zo ging het en zo gaat het nog meestal. Maar niet altijd meer. Af en toe voel ik me net een jongleur die een heleboel bordjes op stokjes draaiend moet houden, maar zo dadelijk het ene na het andere bordje op de grond in scherven laat vallen.

Ga terug naar alle blogs van Arnold Smeels