Ondanks verwoede pogingen was hij niet meer aan de praat te krijgen. Op zo n moment besef je eens te meer hoe afhankelijk je bent van bepaalde hulpmiddelen. Facturen kunnen niet betaald worden, e-mails blijven onbeantwoord, geen blogs, financiële transacties kunnen niet worden uitgevoerd, digitale media zijn niet beschikbaar, informatie inwinnen via een zoekmachine is niet mogelijk.

Kortom, zonder computer ben je geamputeerd van de rest van de wereld. En de alternatieven zijn zeer beperkt. Een nieuwe PC is snel gekocht. Het besturingssysteem en alle overige applicaties waar licenties voor zijn afgesloten, zijn al geïnstalleerd. Alleen je persoonlijke profiel moet nog worden ingevoerd.

Vervolgens is het een kwestie van een druk op de knop en je bent weer in business. Tenzij er iets mis is in de configuratie. Dan heb je kennis nodig van automatisering om de problemen op te lossen. Of je moet die kennis inhuren.

Uiteindelijk ben je  dus afhankelijk van ofwel het apparaat dat je gebruikt of van iemand  die je probleem kan oplossen. En die afhankelijkheid wordt, met het verstrijken van de jaren, vrees ik voor veel mensen alleen maar groter. Een niet erg aantrekkelijk vooruitzicht voor iemand met een chronische ziekte.

 Bekijk hier alle blogs van Taco Fortgens