Ik blijf natuurlijk optimistisch. Zij vertelde ook dat er een wachtlijst van 3 maanden is! Daar baalde ik stevig van. Heb de zorgverzekering nog gebeld maar ook zij konden helaas niks voor me betekenen. Enfin, moest bloed prikken en een ECG laten maken. Mochten ze ineens toch plek hebben ben ik er klaar voor.  Werd opgeroepen voor een intake preoperatief onderzoek. Wilt u een volledige narcose of een ruggenprik ? Ehhh, geen idee, wat adviseert u? Wilt u een nacht blijven of een dagopname. Graag een dagopname, na 10.30 uur en dan ’s avonds weer in mijn eigen bed met mijn eigen vertrouwde mantelzorger….mijn echtgenoot, kan niet beter en vertrouwder.

Ben ook nog naar de neuroloog geweest, toch weer een kleine aanvulling qua medicijnen. Bekkenfysio, Verzakking gaat er niet van over maar, baat het niet……

Weet niet hoe het met jullie gaat maar ik ben een voetbal liefhebber. Heel vroeger heb ik gevoetbald. Dat was bedrijfsvoetbal.

Op de foto, 1970 (!!) is te zien dat het halve dorp was uitgelopen om dát te zien !

‘Gewone’ meisjes/damescompetitie bestond nog niet. Dat kwam volgens mij pas rond 1994, toen was ik leidster van mijn eigen jongste dochter en moest veel mannen ompraten. Tegen de trainer van het eerste herenteam zei ik: ‘geef ze een échte trainer, pas dan kan je na 2 jaar zeggen dat het wel/niet toekomst heeft’. Gelukkig, ze voetballen nog steeds! Ik ging ook altijd mee met manlief zijn voetbalteam. Menig maal was ik grensrechter. Onze eigen scheidsrechters wisten dat als ik vlagte voor buitenspel het dan ook écht buitenspel was. Zelf heb ik tot mijn 26^e gehandbald…heerlijk. Daarna tennissen, ook heeeerlijk. Helaas kwam Parkinson roet in het eten gooien. Heb het nog een tijdje vol gehouden maar mijn motoriek liet me in de steek. Met de pomp ging het een stukje beter. Sinds een half jaartje probeer ik het voorzichtig. Met serveren gooi je de bal omhoog en rost hem dan naar de overkant. Als ik moe word gooi ik hem omhoog maar dan zoekt ie zijn eigen weg daar in de lucht. Dan word er niks gerost, dubbelfout na dubbelfout. Daar is geen lol meer aan. Oké dan maar onderhands serveren. Dat is lachen want die bal is zo zacht dat de overkant zich verslaat. Ha, een ace. De pomp draag ik gewoon. Aan de binnenkant van het speciale hemd heb ik een tasje genaaid waar de pomp in zit. Geef halverwege een extra shot Ik red het om 1 uurtje te tennissen. Ben dan moe maar anders moe.

Afgelopen zondag belt mijn vriendin, haar man is plotseling overleden. Ben geschokt, verdrietig. Morgen crematie. Niet leuk.

Groet,

Marianne

Ga terug naar alle blogs van Marianne