We kregen een lockdown. Hij had het liefst dat ik stopte met mijn wandelgroepjes, maar na twee weken was ik zo sacherijnig, dat ik in overleg met echtgenoot Dries weer met kleine groepjes ging wandelen. Activiteiten buiten vermijden vond ik echt onzin. Dries was het daar na de eerste schrik en angst voor besmetting gelukkig mee eens. Ik stopte wel met het volksdansen in een zaal. Kort daarna stopte dat ook. Je kon in de zaal immers onmogelijk de verplichte anderhalve meter afstand houden.

Ga terug naar alle blogs van Ria Snoek