Over leven met de ziekte van Parkinson of een ander parkinsonisme of RBD
Ervaringsverhaal
Met de parkinson hield ik me nauwelijks bezig. Dat kwam later wel. Wel las ik mijn wilsbeschikking nog een keer door en paste deze iets aan. Tenslotte had ik behalve een chronisch progressieve ziekte nu ook een andere contactpersoon. Dat was mijn jongste zus, die ook mijn executeur zou zijn.
Ik ben al een jaar of veertig lid van de NVVE, vereniging voor vrijwillig levenseinde (https://www.nvve.nl).
De wilsbeschikkingen kon ik in mijn ‘account’ aanpassen. Een print ervan stuurde ik naar mijn huisarts, en besprak het ook met haar.
“Wilt u elk jaar een nieuwe print?” vroeg ik aan het eind van het gesprek.
“Nee hoor, eens in de twee jaar is ook goed”, was haar antwoord.
In januari 2023 vroeg ik mijn beste vriendin als tweede contactpersoon (na instemming van mijn zus). De nieuwe volmacht printte ik uit en stuurde die naar mijn huisarts. In mijn agenda staat dat ik de wilsbeschikkingen elk jaar naloop; gesprek hierover met mijn huisarts elke twee jaar.
Zelf heb ik een euthanasieverklaring, een behandelverbod en een volmacht. Op elk formulier kun je zelf invullen wanneer het leven voor jou niet leefbaar is, en wie er voor je mogen opkomen als je dat zelf niet meer kunt. Hier is geen notaris voor nodig. In een levenstestament dat notarissen graag verkopen bepaal je bijvoorbeeld wie welke spullen mag hebben.
Ga terug naar alle blogs van Ria Snoek
Deze website maakt gebruik van cookies om goed te functioneren. Als je wilt aanpassen welke cookies we mogen gebruiken, kan je jouw cookie-instellingen wijzigen. Meer informatie is beschikbaar in onze privacyverklaring.