Kort daarna mochten we weer ‘in de zaal’ dansen. In kleine groepen, geen handen vast, en zo nog wat regeltjes. Tijdens de Algemene Leden Vergadering kort daarna (vlak voor de zomervakantie) bleek dat er in september nog maar twee actieve bestuursleden zouden zijn…

Na lang nadenken en gestimuleerd door een mede lid van de groep, bood ik aan het bestuur te versterken. Ik zei er wel bij dat ik in middels met Parki moest dealen. Dat vonden ze geen bezwaar.

 Ga terug naar alle blogs van Ria Snoek