Het is niet alleen bij dove mensen noodzakelijk dat diegene die met jou wil spreken of iets wil zeggen eerst contact zoekt, oogcontact en daarna zegt wat er te zeggen valt, maar ook bij patiënten zoals ik.

Verder hoor ik haar dan iets zeggen waarvan ik maar ten dele iets versta en hoor een ander woord dat lijkt op wat zij zegt. Dat zorgt voor verwarring bij mij en bij haar. Door oogcontact en duidelijk de aandacht vragen als er iets tegen mij gezegd wordt, is dit probleem te vermijden.

De audicien heeft een gehoortest afgenomen en mijn gehoor is prima, zelfs zeer scherp voor mijn leeftijd. Het vraagt dus een kleine aanpassing van ons beiden om geen spraakverwarring te laten ontstaan.

De ziekte van Parkinson, waaraan ik lijd, kent diverse verschillende uitingsvormen waarvan dit er dus een is. Ondertussen vergis ik mij in de winkel of supermarkt ook bij het inkopen doen. Zo dacht ik twee pakken volle yoghurt uit de koeling te pakken, bleken het bij thuiskomst twee pakken vanillevla met yoghurt te zijn. Dit is maar een voorbeeldje van iets dat mij vaker overkomt. Bij de Hema kocht ik, dacht ik, drie onderbroeken, boxershorts in verpakking, voor een koopje, bleek het er maar een te zijn. Wel een bamboe exemplaar maar volledig bedrukt met het logo van de Hema. En dat wist ik ook niet. Ik dacht dat zij zwart waren met een band waarop Hema staat. Niet dus. Zo sta ik er dus gekleurd op als lopende reclamezuil voor de Hema. Gelukkig ziet alleen mijn echtgenote dit bonte geval tijdens momenten van intimiteit.

Misschien herkent u zelf wel dat u ook de mist ingaat bij het inkopen doen zoals ik daarnet omschreven heb. Waarschijnlijk niet met zo’n onderbroek van de Hema. Maar pas op. Wie weet waarmee u thuiskomt als u niet goed oplet.

Ga terug naar alle blogs en vlogs van Rik Bronkhorst