Het lipje zat vast onderaan de rits tussen mijn kleding. Nu moest ik mij haasten om op de fiets naar de gebedsgroep te gaan. Maar om daar bij die gebedsgroep aan te komen met mijn gulp open, leek mij niet zo’n fris idee. Wijze raad was duur. Door de Parkinson is mijn fijne motoriek aangetast en mijn echtgenote was niet thuis. Ik probeerde wanhopig om dat lipje los te peuteren. Geen resultaat, mijn gulp bleef open staan en ik moest weg. Plotseling kreeg ik een helder idee: de schroevendraaier! Er ligt er altijd eentje bij de hand in het keukenlaatje. En ja hoor, voorover gebogen wipte ik met dit handwerktuig het lipje onderaan mijn rits los.  Ik slaakte een zucht van verlichting.

Herkent u dit lastige probleem ook regelmatig? Houd dan een schroevendraaier bij de hand en u hoeft niet met open gulp de straat op of op bezoek te gaan.

Ga terug naar alle blogs en vlogs van Rik Bronkhorst