Van een collega bij Scouters kreeg ik een link naar een gratis lesje over goed ouder worden met een langdurige beperking. Ik besloot even te kijken wat deze gratis ‘toets’ inhield. Ik zou er vast niet dommer van worden. 

Het lezen van de vragen, bekijken van de bijbehorende korte filmpjes en het geven van antwoorden zou me ongeveer een half uur kosten. Na afloop kon ik de vragen met bijbehorende antwoorden downloaden. De toets liet me nadenken over mijn eigen situatie. Soms las ik in de antwoorden dat ik goed met mijn ziekte omga, andere antwoorden deden me beseffen: "hé ja, dat zou ik ook kunnen proberen" of "zo kan ik het ook benoemen". 

Ik ga hier mijn antwoorden en leermomenten niet geven, want misschien wil je deze 'toets' zelf wel maken. En dan kunnen mijn antwoorden je beïnvloeden.

Geef niet altijd je parkinson de schuld...

Eén vraag ga ik hier wel bespreken, en het bijbehorende plaatje ga ik op mijn mobiel zetten. Het gebeurt de laatste tijd namelijk nogal eens dat mensen me willen opbeuren met "Geef niet altijd je Parkinson de schuld. Je wordt toch gewoon ouder, ik kan ook niet meer zo ver lopen als vroeger." Als ik me dan niet erg beheers, reageer ik vrij onaardig.

Voortaan laat ik ze dit plaatje zien. 😊

De bovenste lijn laat de ‘gewone’ veroudering zien.
De middelste lijn geeft de veroudering weer bij mensen die al hun hele leven een beperking hebben.
De onderste lijn laat de veroudering zien als je een levenslange beperkingen hebt én als er ook sprake is van risicofactoren. Bijvoorbeeld een hoge dwarslaesie met als risico de kans op doorligwonden (decubitus).

Het Engels op de balk in het midden stoort me een beetje. Maar een mens kan niet alles hebben.

Het verschil tussen gewone veroudering en veroudering als je een langdurige beperking hebt is duidelijk. Het verschil tussen gewone veroudering, en ouder worden met een chronische (progressieve) ziekte zal wel tussen de bovenste lijn en de tweede lijn in zitten.

Andere onderwerpen

Ook veel andere onderwerpen in deze 'cursus' vond ik interessant. Het liet meestal zien dat ik wel goed omga met mijn beperkingen. Maar af en toe kreeg het antwoord een rood in plaats van een groen randje; dan was mijn antwoord niet helemaal goed. En dat geeft dan weer stof tot nadenken.  

De onderwerpen die besproken worden gaan over bewegen (en hoe je dat doet als je een beperking hebt), je laten screenen op bijvoorbeeld prostaat- of borstkanker, gebruik je (bijvoorbeeld) een rollator of scootmobiel, of niet. Ook de ergernis van het steeds weer opnieuw geïndiceerd moeten worden voor zorg en ondersteuning die al jaren nodig zijn wordt doorgenomen. Er waren nog twee onderwerpen die mij erg aanspraken:

1. Hoe ga je om met emoties / emotioneel worden

• Tot 10 tellen voor je reageert
• Zaken die emotioneel voor je zijn uitstellen
• Nagaan waarom je zo emotioneel bent
• Accepteren dat het zo is 

Mensen met parkinson zijn eerder emotioneel, dat hoort erbij. Toch had ik het antwoord op deze vraag niet helemaal goed.

2. Hoe ga jij om met het ouder worden en de veranderingen die hierbij horen?

• Leren omgaan met je beperkte energie
• Zoveel mogelijk de eigen regie houden
• Meer hulp inschakelen
• Consulteren van een dokter
• Relativeren van het ouder worden
• Relativeren van de verwachtingen van je omgeving
• Focussen op het positieve van het ouder worden
• Contact zoeken met situatiegenoten

Elk van deze mogelijke strategieën wordt besproken (nadat je je antwoord hebt ingevuld).

Ik zou  deze vragen in een apart blog kunnen behandelen. Want veel mensen met een beperking of chronische ziekte krijgen hier mee te 'dealen'. Wie weet ga ik dat ook wel doen… als mensen hierin geïnteresseerd zijn: laat het maar weten!

Wil je niet zo lang wachten? Ben je echt benieuwd naar de antwoorden? Die vind je hier: Goed ouder worden met langdurige beperking. 

 Ga terug naar alle blogs van Ria Snoek