Die pomp was sowieso een hele vooruitgang. Beetje jammer is dat de ochtenduurtjes nog steeds lastig zijn. De ene ochtend beter dan de andere… Ik slaap gelukkig goed, maar om 07.00 uur moet ik toch echt de doorspoelspuit en vervolgens de pomp aankoppelen. Eerlijk gezegd word ik er soms zooooo moe(deloos) van… elke ochtend, al jaren lang. Als ik de andere blogs lees is het een feest der herkenning. Veel van de belevenissen, vragen, staan in mijn boekje 'PARKINSON… loop naar de pomp!!'. Diegene die het gelezen hebben mogen, wat mij betreft, hun feedback daarop wereldkundig maken.

Ik blijf hopen dat er een slim, knap iemand is die HET medicijn vindt dat parkinson elimineert! Moet toch mogelijk zijn. Mensen kunnen landen op de maan, hebben internet, auto’s, telefoon en wat al niet meer uitgevonden. Dan moet die parkinson toch ook te vernietigen zijn??

Ben nu, ineens, op een leeftijd gekomen dat er links en rechts mensen 'wegvallen'. 

Iemand van bijvoorbeeld 70 jaar vind ik nu jong om dood te gaan. Toen ik 12 was vond ik dat stokoud. Afgelopen maand overleed een 100-jarige. Zij heeft een rijk, lang leven gehad. Maar ook een 73-jarige, zo’n verschrikkelijk lief mens. Binnen 5 weken ziekte overleed zij. De kerk zat afgeladen vol, haar 2 dochters hadden een prachtig afscheidswoord. Ik kan dan alleen maar meehuilen. Mijn oudste dochter zei: "Mam, het lijkt wel of ze het over u hebben." Dat is natuurlijk een mooi compliment maar, hemeltjelief, ik hoop dat ze mij daarboven nog even hier willen laten. Elke dag is er weer één, ik hang gewoon zelf de slingers op, tel mijn zegeningen, vier mijn feestjes.

Ga straks weer naar de sportschool, even e-gymen. Ik ben eigenlijk niet zo van: je moet dit, je moet dat, maar in dit geval moet ik van mezelf 😉. Ik weet namelijk dat ik erna beter functioneer. Het liefst ben ik tegenwoordig thuis. Ik kan heel goed met mezelf opschieten, dat scheelt.

Oh ja, hebben jullie op 20 maart  om 19.00 uur op NPO1 'Het Klokhuis' gezien? Daar werd duidelijk uitgelegd, in jip-en-janneketaal, wat parkinson met de hersenen doet. Aanrader voor iedereen. Verder kreeg ik via de mail een vraagje over het Duodopa-hemd en hoe ik dat had aangepast. Mochten er vragen zijn dan hoor ik het wel.

Groet,
Marianne

Ga terug naar alle blogs van Marianne