Vrijdagmiddag na de lunch reden we weg. Volgens de routeplanner zouden we er 3 uur en 45 minuten over doen. Nou dat is wel ietsje langer geworden door alle files. Kwart voor 6 waren we bij het huisje. Het zag er leuk uit voor 2 nachtjes dus dat zat wel goed. Maar steeds die regen! 

Zaterdagochtend nam ik in alle vroegte een madopar als extra shot en na het ontbijt bracht mijn man me naar Rolde waar ik deze etappe moest beginnen. En maar regenen! Mijn man hielp me met de regencape want dat krijg ik alleen niet voor elkaar en ik ging vol goede moed op pad. 

Maar hoe zat het ook weer? Welke kant moest ik nu op? Gelukkig liep er iemand met een hondje die me de weg wees. En ik moet zeggen, ondanks de regen ging het best lekker. 

Maar toen ging het mis… Er stond dat ik in een ruime bocht een karrenspoor moest nemen en op een gegeven moment rechts een grasland in. Na heel lang lopen zag ik iets wat op een grasland leek. Een paadje was er niet en het gras stond wel heel erg hoog. En ik zag ook geen rood-witte bordjes meer. Maar ja, het was wel rechts, dus die kant moest ik dan toch op. Na 10 minuten waren mijn waterdichte schoenen niet meer waterdicht en had ik in de gaten dat er iets niet klopte. Terug dan maar. En laat ik bij de grote bocht een dame met een rugzak zien lopen die een klein zandweggetje in gaat? Ik besloot gewoon achter haar aan te gaan en gelukkig zag ik op een gegeven moment weer een rood-wit bordje.

De tweede helft van de route liep ik voornamelijk door het bos en dat was zeer modderig. De modderspetters zaten tot aan mijn knieën. En nog steeds viel er regen. Rond 1 uur kwam ik aan in Schoonloo. Heerlijk gewoon een verharde weg. Helaas voor mij kwam er nog een extra stukje door… Jawel! Een modderig bos. En weer ging het regenen. Half 2 bereikte ik het eindpunt van deze etappe en kon ik lekker in de auto stappen en in het huisje aangekomen een warme douche nemen. Toen ik op mijn telefoon keek naar de kilometerstand bleek ik in plaats van 19 er 23 gelopen te hebben.

Zondag zou ik nog vroeger vertrekken omdat we dan gelijk door konden rijden naar huis. Dus na mijn extra madopar en een heel vroeg ontbijt stond ik om kwart over 7 bij het punt waar ik de vorige dag gestopt was. Het was koud en er stond veel wind maar gelukkig was het droog. Mijn schoenen waren dankzij een overnachting onder de radiator ook droog. Helaas niet voor lang. Bij de eerste beste modderplas voelde ik mijn sokken al nat worden. Maar niet zeuren. Gewoon doorlopen!

Deze etappe was bijna helemaal door het bos en nu had ik behalve last van de modderpaden ook last van mountainbikers die het geweldig vinden om door een modderig bos te fietsen. Maar ja, het bos is van iedereen, dus ook van de mountainbikers. Maar ook van de wandelaars en dat vergaten sommigen helaas. Op deze route ben ik niet 1x fout gelopen en half 2 kwam ik in Sleen aan waar ik de bekende auto al zag staan. Voor ik in de auto stapte heb ik wel mijn schoenen en sokken uit gedaan want die waren doorweekt. Mijn voeten zagen bruin van het turfwater. Dit weekend ben ik wel over mijn grenzen heen gegaan en ik voelde al mijn spieren. Onderweg gingen we een kopje koffie drinken en ik kon bijna niet meer lopen.

 Toen we thuiskwamen (weer files onderweg) ben ik lekker gaan zitten en ben vroeg naar bed gegaan. Maar ik heb het toch maar weer gefikst en heb er nu 6 etappes op zitten. Het volgende wandelweekend heb ik alweer geboekt. Dan ga ik van Sleen naar Hardenberg. 

Dit is wel een hele moeilijke hindernis als je parkinson hebt.

Ga terug naar alle blogs van Derkie