Het niemandsland tussen on en off

Mijn benen die twitchen,
maar mijn schouders zijn stijf.
Mijn vingers zijn stram,
toch schudt mijn lijf.

Mijn tenen krullen, zitten gaat nu niet.
Ik hoop zo dat niemand dit ziet.
Ik voel me rot, wanneer is dit voorbij?
Weer controle over dat lijf van mij.

Ik spring, Ik schommel en ik dans.
Ik twitch, ik tril en ben uit balans.
On, off, on, off ik schommel op en neer.
En dan ineens: ja, het gaat denk ik weer.

Ga terug naar alle blogs van Anneke Roussel