Gisteren gingen we met de elektrische fietsen achter op de auto naar de streek van Rhijnauwen en Amelisweerd. "Heb je alles meegenomen?", vroeg ze nog voordat wij vertrokken. Aangekomen op een parkeerplaats, fietsen van de auto en wat bleek: ik was vergeten haar computertje mee te nemen. Zonder dat dingetje op het stuur doet de motor van de elektrische fiets het niet. Gewoontedier als ik inmiddels ben laat ik dat op mijn e-bike zitten en haalt mijn vrouw het eraf. Nu moest zij terug naar huis om het dingetje op te halen. Ik bleef achter bij de fietsen. Na ruim een uur kwam zij terug. Gelukkig heeft zij begrip voor mij als parkinsonpatiënt en was ze niet chagrijnig.

Ik bood mijn excuses nogmaals aan en vroeg haar om als ik een klusje moet doen, bijvoorbeeld als we samen op reis gaan, mij te controleren. Niet met de vraag: "Heb je alles meegenomen of heb je alles bij je?" Want dan zeg ik in vaste overtuiging: "Ja." Stap voor stap controleren of ik daadwerkelijk alles heb meegenomen is de enige oplossing om teleurstellingen te voorkomen.

Voor mijn echtgenote, die gewend was aan mijn zorgvuldigheid, is dat wel even wennen en niet leuk. Maar het kan niet anders.

Ga terug naar alle blogs en vlogs van Rik Bronkhorst